UA-118292059-1

Monthly Archives: augustus 2019

Samsung? Philips? Anker!

Media-accessories voor computers en mobieltjes zijn een markt apart. Veel gebruikers zoeken extra speakers, koptelefoons, batterijen en opladers. Een succesvolle nieuwkomer is Anker, een Chinese leverancier opgezet door een oud-ontwikkelaar van Google.

In 2011 zei Steven Yang zijn baan als software developer bij Google op om in China een startup in accessories te beginnen. Kabeltjes, opladers en steeds meer media-extensies. Yang begon met batterijen voor laptops, maar geleidelijk groeide de vraag naar accessories voor smartphones. Die gaan een dag mee op één lading, dus extra battery-packs komen van pas. Maar ook nieuwe earphones en bluetooth speakers zijn gevraagd.

Yang verhuisde van Californië naar Shenzen om in de buurt van zijn toeleveranciers te zitten. Zijn aanpak verschilde niet wezenlijk van traders die inkopen via Alibaba, maar door dicht bij het vuur te zitten kon Yang de kwaliteit beter bewaken en met leveranciers samenwerken aan verbetering. Sinds 2013 voegt Anker zijn eigen PowerIQ toe aan chargers, een beetje intelligentie op een ingebouwde chip. Bovendien doet Anker aan design, van zowel de producten zelf als hun verpakkingen. Die geschikt zijn voor verzending, maar ook voor gebruik in retail.

Marktleider op Amazon

Sleutel voor het succes is Anker aanwezigheid op Amazon.com. Anker stuurt zwaar op reviews en betrekt suggesties van klanten zelfs in de ontwikkeling van nieuwe producten. Door hoogwaardige artikelen te leveren voor betaalbare prijzen is Anker marktleider op deze marktplaats in de VS, Duitsland en de UK. Dankzij Amazon kon Anker in no-time uitgroeien tot een wereldmerk. De producten liggen ook bij gevestigde retailers als Expert en MediaMarkt, dus verkoop via Amazon heeft de distributie niet afgeremd.

Anker SpaceViewMet Anker als basis zijn later enkele afgeleide merken toegevoegd. Anker ROAV wordt gebruikt voor oplaadapparatuur in de auto en inmiddels ook dashcams. Anker Soundcoure is het label voor audio-accessories. Eufi wordt gebruikt voor smart homeware. Projectoren worden geleverd onder het label Nebula. En dan zijn er nog wat labels voor smartphone-cases.

Man van Smarten

CristoBieden op kunst leidt elke keer weer tot een stoomcursus kunstgeschiedenis. Zo trof ik recent op een online veiling een schilderij aan dat werd aangeprezen als een 19e eeuwse afbeelding van Christus. Paar tientjes om mee te beginnen. Het leek op een vaardig gemaakt kunstwerk, maar de signatuur ontbrak. Tot tweehonderd euro heb ik meegeboden; daarna haakte ik af. Ik had vooraf al wat research gedaan, maar na het bieden wilde ik toch weten of mijn instinct goed was. Zoekend op beeld kwam ik geen vergelijkbare werken tegen in de search engines, maar woorden troffen wel doel.

Cristo_2Het schilderij blijkt een kopie van een doek dat toegeschreven wordt aan de 17e eeuwse artiest Giovanni Antonio Galli. Dit kunstwerk is sinds 1862 opgenomen in de collectie van het Perth Museum in de gelijknamige Schotse plaats, een geschenk van een kolonel Macdonald. Volgens experts is het gemaakt in de stijl van Caravaggio (Michelangelo Merisi, 1571-1610).

De voorstelling is op zich bekend: de Man van Smarten. Jezus die zijn wonden toont aan de apostel Thomas, de ostentatio vulnerum. Meestal is apostel zichtbaar op zulke schilderijen, maar deze keer is het de toeschouwer die als ongelovige Thomas wordt aangesproken. Wel een aardig gegeven voor namaak in kunst. Eerst zien, dan geloven!

Ikonen

beeld van ChristusIn dit geval toont Jezus zijn wonden aan de kijker. Er zijn talloze hommes des douleurs in de kunst. In de 12e eeuw komt de Man van Smarten al voor op ikonen, en dan is hij nog eeuwen later te zien in kunst gemaakt in opdracht. Als schilderij, maar er zijn ook beeldhouwwerken waarop de zoon van god zijn wonden toont. Het was een beeltenis die vaak vertoond werd in middeleeuwse ziekenhuizen om patienten eraan te herinneren dat een goed katholiek niet zeurt als hij lijdt.

schmerzensmannOnderzoekers van het meesterwerk in Perth leggen uit dat veel ziekenhuizen opdracht gaven aan een kunstschilder om een schilderij te maken van deze bijbelse gebeurtenis, dus daar kan het op de veiling aangeboden doek een voorbeeld van zijn. Maar de gelijkenis is zo groot (het schilderij in Perth is pas publiekelijk ontdekt in 2009) dat het waarschijnlijk een latere vervalsing betreft.

Had ik meer dan 200 euro geboden, dan was ik nu zelf een schmerzensmann geweest. Al moet ik zeggen dat het recent geveilde schilderij ouder lijkt dan het werk dat in Perth hangt. Die Schotse Christus heeft niet eens een echte baard!

 

Go-conomy

Miljoenen drivers gaan dagelijks op pad voor de bezorgdienst Gojek. Het Indonesische bedrijf is in 2010 opgezet als call-center en vijf jaar nadien omgebouwd tot app-service. De app telt inmiddels maandelijks 25 miljoen gebruikers die samen 100 miljoen transacties verrichten. Google en Tencent zijn investeerders.

Gojek is een voorbeeld van wat wel een super-app genoemd wordt. Een super-app is een service-app die zo populair wordt dat extensies voor nieuwe diensten toegevoegd kunnen worden. Naast diverse bezorgdiensten brengt het bedrijf nu ook onder andere Go-Clean, Go-Glam, Go-Massage en Go-Fix op de markt. Allemaal personal services die de buitenwereld aan huis brengen.

Gojek SuperAppVanuit marketingperspectief is het fascinerend om te zien hoe één goed access-point bij de consument benut kan worden om talloze andere diensten te lanceren. Gojek begon als een bezorgdienst waar talloze afgeleiden aan zijn toegevoegd. Go-Box is een bezorgdienst voor omvangrijke artikelen en Go-Med bezorgt medicijnen. Maar nu expandeert Gojek in de bemiddeling van personal services zoals beauty en cleaning aan huis. Ook financiële diensten passen daarbij: Go-Pay, Go-Bills, Go-Points (loyalty-programma). Tickets zijn te koop bij Go-Tix.

The messenger is the medium

De groei heeft geleid tot een herbezinning op de identiteit van Gojek. De naam wordt inmiddels niet meer met een verbindingsstreepje geschreven: Go-Jek. Eerst was het logo een driver op een scooter, nu is dat een dot in een open cirkel. Nietszeggender, maar beter passend bij de breedte die het beeldmerk moet overbruggen. De toepassingen van deze vorm toont het bedrijf op zijn internationale site.

Gojek driver

Gojek hoeft bovendien niet meer uit te leggen waar het merk voor staat in Indonesië, een markt met miljoenen mobiele internetgebruikers waarvan driekwart aankopen doet via zijn smartphone. De onderneming heeft van al zijn drivers rijdende reclamedragers gemaakt. De helmen, de jacks, de shirts: alles is herkenbaar aan de kleuren en het logo. Deze rondsnorrende bezorgers zijn zeker in grote steden zo omnipresent, dat Gojek de basisboodschap niet meer hoeft over te brengen. Andere media-activiteiten zijn dan ook vooral ondersteunend.

In de publiciteit benadrukt het bedrijf zijn maatschappelijke impact. Gojek biedt behalve aan bezorgers ook werk aan 60.000 zelfstandige dienstverleners waarvan 70% vrouw is. Van de aangesloten leveranciers ziet 93% zijn afzet groeien, terwijl bij 55% de verdiensten toenemen. Een deel moet blijkbaar nog eens goed naar de winstgevendheid kijken. Het totale effect op de economie van Indonesië wordt gewaardeerd op drie miljard dollar.

Expansie

Gojek expandsGojek expandeert in omringende landen via Go-Viet in Vietnam en GET! in Thailand. In Singapore werkt Gojek onder eigen naam. Ook heeft het bedrijf een oogje op de Filipijnen. De management teams in deze landen maken gebruik van centraal ontwikkelde technologie, maar zijn vrij in hun branding- en marketing-keuzes.

Dat leidt tot afwijkende kleuren, logo’s en zelfs namen. De Go-branding in Thailand was klaarblijkelijk niet de beste keuze (naam is al bezet), dus is gekozen voor GET! Altijd een risico met zulke gangbare begrippen als GO. Die zijn inherent merkzwak.

Die ingebouwde merkzwakte kan verklaren waarom de onderneming op zijn thuismarkt overschakelt naar Gojek als één woord. Of dat gevolgen heeft voor het arsenaal aan Go-services gaan we de komende jaren zien. Dat zijn ingewikkelde en kostbare keuzes die tijd vergen, maar met Go-ogle als aandeelhouder kan Gojek zich wel wat veroorloven.

Zilte zonde

Bij aanvang van het mosselseizoen denken de meeste liefhebbers aan natte schaamlippen. Dat is anno 2019 een tikkeltje vrouwonvriendelijk, dus koos het Mosselbureau dit jaar voor een campagne waarin mannenbillen centraal staan. Zo worden met name jongeren aangesproken: #MosselMeToo!

“Zo lekker..” zegt moeder, terwijl haar ogen de aanstaande schoonzoon van top tot teen aftasten. Dochterlief protesteert nog: “Mama!”  Maar de toon is al gezet. “Zo gezellig,” leidt vader af. “Zo op tafel,’ suggereert de schandknaap. “Zo uit Zeeland,” is de slogan. “Zo provinciaals,” is mijn oordeel.

Met een beetje onvervalst sexisme trek je aandacht, zo weten de reclamemakers van het Mosselbureau. Als je de rollen omdraait, valt het misschien niet op. Daarom stel ik voor om volgend jaar weer een lekker wijf op televisie te laten zien. Zeeuws meisje willen we zien, liefst in een margarinikini. Zilte zonde, zo roldoorbrekend.