UA-118292059-1

Monthly Archives: augustus 2020

Francis Newton Souza

Volgens de verkoper was de maker onbekend, maar er stond een duidelijke signatuur op het schilderij. Fouza of Souza? In combinatie met de voorletters F.N. was de schilder snel gevonden. Francis Newton Souza!

Francis Newton Souza is een schilder uit Goa, de voormalige Portugese kolonie in India. Hij is in 1924 geboren en hij overleed in 2002. Souza wilde priester worden, maar bleek in de wieg gelegd voor de kunst. In 1947 vormde hij in Mumbai met andere schilders de Progressive Artists Group om moderne kunst in India onder de aandacht te brengen. Bij de eerste gezamenlijke expositie greep de zedenpolitie in, omdat de kleine kunstschilder een groot naakt van zichzelf tentoon stelde.

Francis Newton SouzaIn 1949 vertrok Souza naar Londen. Pas in 1954 had hij daar zijn eerste expositie. Twee jaar later werd zijn Art Brut in Frankrijk gezien door de Amerikaanse verzamelaar Harold Kovner die besloot de schilder te steunen in ruil voor een constante aanvoer van nieuwe werken. Kovner verzamelde in vier jaar meer dan tweehonderd schilderijen. Dat was ook de ommekeer voor Souza. Werk van voor 1957 is afkomstig uit zijn arme periode; doeken van daarna zijn gemaakt toen hij reeds erkenning ondervond.

Kunstenaars uit India

Francis Newton SouzaSouza werd in de 21e eeuw de meest gewaardeerde schilder uit India. Zijn werken brengen nu enorme bedragen op. Portrait of a Man uit 1956 ontlokte in 2010 bij Christies een laatste bieding van meer dan een kwart miljoen pond. Head of a Priest uit 1959 ging 2018 in bij Sotheby’s over de toonbank voor een ton.

Beide werken lijken op het schilderij dat ik vond op een online veiling: The Man who would be King.

Volgens de verkoper was de maker onbekend, terwijl een signatuur van Souza groot op de voorkant staat. Ook de twee veilingexperts hadden opvallend genoeg geen mening. Het bieden begon bij 2 euro. Dan vraag je je af: waarom wordt dat werk niet bij Christies geveild? Is het een fake of heeft de verkoper geen onderzoek gedaan? En wat is de rol van die experts eigenlijk? Buyer beware

Namaak?

Francis Newton Souza > Fake?Vier dagen voor de veiling keek ik zuinig naar mijn bankrekening en besloot mijn eigen devies te volgen: bied op wat je ziet. Is het je als decoratief object wat waard, zonder alle achtergrondkennis? Heb je er voor een paar honderd euro plezier van, ook als het een vervalsing betreft?

Juist omdat de waarde van originele Souza’s geëxplodeerd is, zijn er talloze fakes in omloop. Zelfs een zoon van de schilder zou namaak verkopen. Een bekende copycat was de Britse schilder Billy Mumford die menig Souza-achtig schilderij heeft gemaakt, om die vervolgens uit te zetten via veilingen en galeries.

De gekrulde Z in de signatuur van Souza op het te veilen werk is vaker te zien in het werk van Mumford dan op de doeken van de meester zelf, die zijn Z met een harde hoek afrondde. Maar enkele schilderijen met dezelfde krul-zet zijn voor veel geld geveild. Wat is wijsheid?

Gallery One

Er zijn ook enkele aanwijzingen dat dit werk geen vervalsing betreft. Het schilderij is gemaakt op vezelplaat, precies het soort masonite dat Souze in de jaren vijftig gebruikte. Op de lijst en het paneel aan de achterzijde (verso) zijn stempels te zien van de galerie waar Souza in de jaren vijftig maar liefst vijf exposities had. Daar zijn catalogi van gemaakt. Komt dit werk toevallig voor in zo’n catalogus, dan…

Tot een dag voor de afloop van de veiling waren er biedingen tot 100 euro. In de laatste minuten steeg de prijs net boven de 1000 euro, dankij een biedrace tussen twee liefhebbers die wel een gokje wilden wagen.

Toch in de gaten houden of dit werk binnenkort opduikt bij een grote veiling.

Francis Newton SouzaFrancis Newton SouzaFrancis Newton Souza

Francis Newton SouzaFrancis Newton SouzaFrancis Newton SouzaFrancis Newton SouzaFrancis Newton Souza

 

Wearpods moet terugbetalen

De dropshipshop Wearpods moet ontevreden klanten terugbetalen, stelt de ACM in een uitspraak op 27 augustus. Wearpods verkocht met hulp van diverse influencers draadloze oordopjes die direct vanuit China bezorgd werden, maar veel kopers klaagden over de levertijd, de kwaliteit en de service. Nou moet de ondernemer de schade vergoeden, anders mag hij een dwangsom betalen.

Wearpods is een handelsnaam van Social Elite Network, een onderneming van Denzel Dongen. Social Elite is een agency voor influencers die inzetbaar zijn voor commerciële doelen. De handelsactiviteiten zijn sinds de zomer bij werkmaatschappij SEN Commerce ondergebracht. Dongen werd afgelopen voorjaar aangesproken op straat door boze klanten, in het kader van het programma BOOS.

Denzel is een voormalige Youtuber die zes jaar geleden naam probeerde te maken als zanger. Hij is bovendien lid van de prankster-team Gewoon Doen. Dit groepje werd in 2016 belicht door Geenstijl omdat het toenmalige gezelschap in Rotterdam minderjarige meisjes geld bood om zich op straat in de borsten te laten knijpen. Daar zien we Dongen als duidelijke voorman die deze kans met beide handen aangreep.

Behalve Dongen waren toen ook Yannick Borgmann, Nick de Schrijver en Lorenzo Corrado betrokken bij deze grappig bedoelde aanranding. Yannick is nu een actieve dropshipper en digital nomad met een eigen Youtube-kanaal. Let op z’n handjes! Nick de Schrijver maakt tegenwoordig promo-videos voor Z-Works, dat zijn van die bedrijfspromotie-items die op zondagmiddag worden uitgezonden bij RTL – als niemand televisie kijkt. Lorenzo Corrado was de pretty boy van het viertal. Die mocht mee om JA te knikken. Nu maakt hij interessante selfies op Bali. Talent om te volgen!

#dropshipscam
#babbelbusiness

Laad Me

Bij het reclamebureau van Renault dachten ze vast aan Ramses Shaffy, toen ze suggereerden de nieuwe Renault Zoe te promoten met het liedje Laad Me. Dat deuntje is echter afkomstig uit Frankrijk, waar de tekst veel minder levenslustig was. Mijn Laatste Wil (Ma Dernière Volonté) is niet bepaald passend voor een nieuwe auto. Dus werd er een nieuwe versie gemaakt van Laad Me.

Publicis Groupe Nederland schakelde singer-songwriter Mariëlle Flens in voor een eigen uitvoering van Laad Me, schrijft Adformatie op gezag van het persbericht van Renault.

 

 

Voetbalshop

Voetbalshop.nl, de webwinkel voor voetballiefhebbers die is voortgekomen uit de Badge Groep in Woerden – vanouds een grote verkoper van goedgekeurde clubmerchandise – opent in de zomer van 2020 een stuk of elftal shop bij gevestigde clubs.

Het is eigenlijk vooral een slimme samenwerking tussen de Badge Groep en bestaande fanshops waarbij het bedrijf in Woerden de inkoop en de distributie op zich neemt, terwijl lokale winkeliers doorgaan met wat ze altijd al deden: verkopen. Badge Groep zal uiteraard marge moeten gaan delen, maar kan dat wellicht goedmaken door meerverkoop (ten koste van andere groothandels). Eerder had Badge Groep al zogenaamde whitelabel shops bij onder andere PSV en shop-in-shops bij andere teams.

Roland Heerkens (de vroegere Mister Badge) ziet in zijn nieuwe netwerk ook een mooi distributiesysteem voor de elftalkleding die hij sinds 2015 maakt voor inmiddels circa 150 clubs die met Badge Teamwear een contract hebben voor verenigingskleding. In deze samenwerking kan elke deelnemende club een eigen clubshop openen waar leden kunnen bestellen.

Voetbalshop.nl verkoopt onder andere outfits van Adidas, Puma en Nike.

Proost op papadag!

De romcom Papadag over parkvaders en hun kroost ontwikkelt zich langzaam tot een tragedie over ouderschap en dranklust. De ene na de andere papa zoekt troost in het glas. De ontknoping vindt op 16 augustus plaats in de vorm van een trouwdag, ook al geen feest van onthouding. Wordt Papadag stiekem gesponsord door de drankindustrie?

De cast bestaat uit Louis, een oud-bankier die erectieproblemen heeft. Hij drinkt whiskey uit een karaf en schenkt nog eens bij als zijn jonge vriendin naar bed gaat. Dan hebben we Ronnie, een werkeloze bouwvakker die liever pils koopt dan eten voor zijn kinderen. Bouzian die door zijn Turkse vader steeds bijgeschonken krijgt. Sadiq die zijn liefdesverdriet verdrinkt. Alleen Thijs en Ronnie drinken met mate.

Drinken met maten: daar draait Papadag om. Er wordt zelfs zoveel gedronken dat het antireclame voor drank is. Weinig gouden momenten. Ronnie is het huis uit gezet door zijn vrouw. Bouzian loopt het risico zijn kind niet meer te zien vanwege door alcohol versterkte agressie. De vriendin van Louis verliest langzaam haar interesse in deze oudere man. Maar niemand die er iets van zegt. Ben benieuwd naar de afloop.

Papadag wordt geproduceerd door Bosbros.

Naschrift: Ronnie is na een opmerking van zijn dochter overgeschakeld op cola.

Dropship Lifestyle

Don’t sell the steak, sell the sizzle… Een oude leerregel voor reclamemakers die in deze digital dagen nog steeds geldt. Daarom verkopen veel online goeroes vooral hun lifestyle. Waarom bij je ouders blijven wonen als je ook een digital nomad kan zijn? Een passief inkomen kan verdienen op een tropisch eiland met je eigen dropshipbrand. 

Breng eens een bezoekje aan Phatstuff.net, een nieuwe webshop waar de eerste digital nomad producten te zien zijn die zijn bijeengebracht door de Oostenrijkse ondernemer Tobias R. Koehler.

Tobias is eigenlijk niet zo’n geslaagde webwinkelier. Hij heeft een paar webshops en daar is het een rommeltje. Kijk maar eens op Nomadgear.org en klik eens op een willekeurige product. Dan kom je vrijwel altijd op Amazon.com uit en niet zelden op een lege pagina.

Nomad Gear is Tobias’ eerste proeftuin, een shop gebaseerd op affiliatelinks. Maar in de loop der tijd zijn zo te zien zijn interessen veranderd en nu staat daar zo’n halve ruïne van een onderneminkje. Terwijl Tobias zich vermaakt in Thailand, ter illustratie van de nomad lifestyle.

Imperial Fool

dropship lifestyleZelf vertelt de Oostenrijkse nomade dat hij ooit begonnen is als reisblogger Imperial Fool, maar dat bleek niet voldoende inkomsten op te leveren. Sindsdien experimeert Tobias met webshops, gekoppeld aan online consultancy voor sitebouw, social media marketing, affiliatemarketing en dropship connecties.

Zijn bedrijven zijn zo te zien (deels) gevestigd in Hongkong. Dat heeft als voordeel dat Koehler de Europese regels niet van toepassing kan verklaren op zijn aanbod. “We zijn niet bereid en niet verplicht om deel te nemen aan een geschillenbeslechtingsprocedure voor een arbitragecommissie van consumenten”. Toch heeft de digital nomad nog steeds een adres thuis in Laakirchen, Oostenrijk. Daar is hij actief als webbouwer en marketingadviseur. Bovendien is hij te bereiken bij Blickwert in Graz.

Nomad Gear

Die expertise wordt ook uitgevent via de nomad-shop. In de etalage (homepage) zien we geen gear, maar vooral ankeilers van blogs over How To Make Money Online en de Dropship Lifestyle. Koehler waarschuwt netjes: zijn blogs bevatten affiliatelinks. Dat is in overeenstemming met internationale regels voor reclame: je moet transparant zijn. Netjes dus.

Een doorverwijzing is naar Alidropship.com, waar wanabee webwinkeliers voor $89- een plugin kunnen kopen om hun (WordPress + Woocommerce) blog aan de dropship-leveranciers van Alibaba te koppelen.

Koehler waarschuwt bovendien voor dropship-gurus. “In my opinion, a dropshipping course is for lazy people. If you are one, then go on and buy a dropship course. But if you are lazy, you won’t be able to live a Dropship Lifestyle anyway. You probably finish the dropshipping course and then never start building your dropshipping empire.”

Phatstuff

Die lazy aanpak herkennen we in Nomad Gear. Koehler heeft zijn aandacht nu gevestigd op Phatstuff.net, een nieuwe webshop met dropship-producten. Minimalistische horloges voor €25,99 (die kosten een euro of drie bij AliExpress), nepleren hoesjes voor iPhones, chargers en earphones. Maar veel Phat Stuff is daar nog niet te vinden. Koehler heeft het waarschijnlijk te druk met duikvakanties op de Thaise eilanden.

#dropshiplifestyle
#babbelbusiness

Er is ook een Nederlandse webshop met de naam Nomad Gear. Die verkoopt ook producten via affiliate links. En inderdaad: een aantal van die links loopt dood. De shop wordt niet goed bijgehouden.

===

Een Amerikaanse aanbieder van vergelijkbare trainingen maakt bezwaar tegen het gebruik van de uitdrukking Dropship Lifestyle omdat hij meent het alleenrecht te hebben op die woordencombinatie. Sorry Anton Kraly, as a journalist I am allowed to review services that are offered under the label dropshiplifestyle, that is fair use – Google agrees. Even worse: you failed to show a proper registration, so it seems you are carpet bombing Google with false copyright claims.

Bramen plukken. Mag dat?

De Persgroep heeft de afgelopen jaren diverse InDeBuurt-onderzoeksjournalisten aan het werk gezet op de vraag: bramen plukken, mag dat? Het mag in…

Nijmegen (Carin van der Meij)
Rotterdam (Wouter Vocke)
Zoetermeer (Marijke Helsloot)
Den Haag (Joyce Hoogland)
Harderwijk (Nicole Berkouwer)
Ede (Hanneke van Olst)
Bergen (Irma van Schaijk)
Amersfoort (Carin van der Meij)
Haarlem (Roel Diender)
Alkmaar (Merel Schut)
Vlaardingen (Rinske Lichtendahl)

Het Mag Dat-format is een kansrijke aanpak voor InDeBuurt. In menig wijk vraagt men zich namelijk af over uiteenlopende zaken: mag dat allemaal zo maar?

Mag dat: met teenslippers aan autorijden?
Mag dat: spontaan een demonstratie organiseren?
Mag dat: schuilen onder een parasol?
Mag dat: een videobel bij je voordeur plaatsen?
Mag dat: ballonnen oplaten?
Mag dat: waterpijpen in een park?
Mag dat: met z’n tweeën naast elkaar op een terras?
Mag dat: van een brug springen voor een frisse duik?
Mag dat: je auto wassen op de stoep?
Mag dat: barbecueën in het park?

Gouden Momenten

Lang geleden hadden we in Nederland een collectieve biercampage. Het motto was destijds: Het Bier is Weer Best. Alsof het de land- en tuinbouwberichten betrof. In 2020 zijn de verzamelde brouwers opnieuw herrezen met een algemene pilspromotie. De slogan deze keer: Gouden Momenten.

Collectieve bierpromotie was een zaak voor het Centraal Brouwerij Kantoor van de Nederlandse Brouwers.  Na de Tweede Wereldoorlog waren dat heren die sigaren rookten en allemaal wat geld ter beschikking stelden om de consumptie van pils te promoten. In 1949 dronk de doorsnee consument tien liter per jaar; twintig jaar later was dat verviervoudigd. Eind jaren tachtig lag het niveau op 90 liter. Nu is dat weer gedaald naar 70 liter.

Naast de vereniging van Nederlandse Brouwers bestaat er sinds enkele jaren ook een club van verkopers van ambachtelijk bier: CRAFT. Die kleine biertjes doen het als collectief prima; het zijn de grote pilsmerken die de daling voelen. Heineken, Grolsch (Asahi), Hertog Jan (Anheuser-Busch InBev) en Bavaria: allemaal onderdeel van multinationals inmiddels. De gevestigde merken zien hun volume al jaren afnemen, en daar is de afgelopen maanden ook nog eens een horeca-lockdown bij gekomen die resulteerde in 22% vraagvermindering.

Dus leek het de verenigde brouwers een goed idee om weer collectief campagne te gaan maken. Gouden Momenten! Pavlov likt zijn lippen af, zou ik zeggen. Luid een belletje en Neerland gaat weer pils drinken. Ik verwacht niet veel van deze reclame-impuls. De grote brouwers zijn gaan investeren in cider en andere drankjes, en ze hebben hun positie in de distributie van kleinere merken verstevigd. Dat is veel effectiever. Temeer daar de grote merken in het kielzog van ambachtelijke biertjes hun premium producten beter kunnen verkopen.

Golden Showers

Maar de P van promotie wordt desondanks opnieuw aangezwengeld. Daarvoor hebben onze grote brouwers zogenaamde certified behavioral designers van Brain Creatives ingehuurd, reclamemakers die beweren dat ze het gedrag van consumenten beïnvloeden. Die lieten zich waarschijnlijk onbewust motiveren door de gedachte aan Golden Showers en hebben nu een website gewijd aan Gouden Momenten die de aanzet moet worden tot massaal deelgedrag onder de hashtag #goudenmomenten.

De campagne is niet bepaald een hoogtepunt van creativiteit. Neem alleen al de zin: “De meest bijzondere momenten zijn vaak heel gewoon.” Een nietszeggende wangedrocht van taal. Ook het beeld is niet bijster origineel: vooral proostende mensen die de anderhalve meter vergeten zijn. Zien drinken, doet drinken: gaan we weer op die toer. Daar hoef je geen breindeskundige  voor te zijn, dat deden ze in de jaren dertig ook al in de reclame.

<gezongen>
Dit zijn dagen van goud,
meer dan ik ooit had durven dromen.
Het beste moet nog komen,
want ik deel ze met jou.
<gesproken>
De meest bijzondere momenten zijn vaak heel gewoon.
Samen proosten. Op elkaar. Op vriendschap. 
Of gewoon, op een mooie dag.
Dat zijn gouden momenten.
En die beleef je, met bier.

Eerder hadden we al opgemerkt dat iemand artiesten lijkt te betalen om drankliederen uit te brengen. Ook het TV-programma Papadag lijkt gesponsord door de drankindustrie. Staat dat in het jaarverslag van de Nederlandse Brouwers? Bij Grolsch zijn ze er trots op dat René Karst een ode aan bier brengt. Misschien dat ook Patricia Paay een gouden moment wil herbeleven?