UA-118292059-1

Monthly Archives: januari 2021

Cocoa of Cacao?

Regen en sneeuw: het is weer tijd voor hete chocolademelk. Geen instant spul, maar opgeklopte hete melk gegoten op een authentiek prutje van suiker met cacao. Maar waar is de cacao?

Bij de hard-discounters doen ze niet meer aan cacao. Daar staat alleen rip-off korreltjeswonder. Dan maar bij de Jumbo langs. Daar hebben ze geen cacao, maar wel cocoa. Moeten we ook nog eens de taalbarriere overwinnen. De cocoa van Jumbo zit in een doosje van Krüger. Dat ziet er uit als een groot Duits bedrijf dat net zoiets doet als Dr Oetker. Bak-ingrediënten verpakken. Zoeken we op. Krüger blijkt in 1971 begonnen te zijn met granulated tea. Lees ik dat goed? Theekorreltjeswonder dus.

In 1988 doen de Krügermannen een aankoop: Instant Products of America. Dat woord is vast eens door een copywriter bedacht. In Nederland kwamen ze met oploskoffie, ook een goeie vondst. Maar instant betekent ‘meteen’ of ‘direct’. In het moment. Ik weet nog dat mijn moeder overstapte van handgemaakte vanillepudding naar de oplostoetjes van Saroma. Een wereld van verschil. Het einde van het vellentijdperk. Die smerige melkstolsels die een barriere vormden tussen de koude buitenwereld en de warme hap die naar binnen vloeide.

Fuchs & Hoffmann

Terug naar Krüger. Deze multinational in granulated liquids heeft in zijn vijftigjarige geschiedenis blijkbaar ook nog eens een handelaar en verwerker van cacaobonen overgenomen: Fuchs & Hoffmann Kakaoprodukte. Ook in Duitsland zetten ze offenbar de A voor de O. Dat is echter een industriële toeleverancier. Voor consumenten wordt de oude naam Krüger gebruikt. Ze doen hun Kakao in een doosje, maar ze hebben ook busjes. Voor een instantproduct vrees ik. Te koop in de eigen webshop, dat weer wel. Die noemen ze dan genotwereld. Je kan daar zelfs een emmer kopen met vier liter noten-nougat smeersel. Sint heeft lang moeten denken, welk genot hij moeder eens zou schenken…

cacaococoaBij de Jumbo is kakao toch cocoa geworden. Zo’n doosje van Krüger is niet eens goedkoop. Ik zie dat ook Hoogvliet, Coöp, Deen en Dirk dezelfde cocoa verkopen. Soms wel twee kwartjes per 250 gram minder duur. Ik ben toch echt een AH-mens, nou zie ik die voorkeur weer bevestigd. Ze gooien er met hun pet naar bij de Jumbo. Geen aandacht voor detail. Want bij AH zijn ze gewoon nog te koop, de oude vertrouwde cacaco-merken. Droste, Blooker, geen Van Houten! Ik mag kiezen. Ze hebben bovendien Australian in de aanbieding. Puntje op de i!

Droste is tegenwoordig een Nederlandse BV gevestigd in Vaassen, op het oude adres van Venz. De hagelslag van dat merk komt al een tijdje uit Baarn, waar de muisjesfabriek van De Ruijter staat. Het gevolg van een stoelendans bij de vaderlandse belegmakers. Droste is sinds 1997 een dochterbedrijf van de Hosta Group, een cacao- en chocolade-producent. Ook al uit Duitsland. Die laat pastilles en chocoladeletters in Vaassen maken. Blooker is een label van Dutch Cocoa, een Amsterdamse werkmaatschappij van het Spaanse ECOM Agrindustrial.

Maar hoe zit het nou met die ao versus oa? Dat blijkt een tamelijk fundamenteel verschil. Bij de productie van cocoa worden hogere temperaturen gebruikt dan bij cacao. De laatste variant wordt daarom als voedzamer en natuurlijker gezien. Soms is het niet meer dan een taalverschil. Op vroege cacao-verpakkingen in de VS zien we overal het woord cocoa. Daarom worden beide begrippen in Nederland door elkaar gebruikt. Blooker is van Dutch Cocoa maar verkoopt cacao. Bij Droste zit er daarentegen cocoa in de doos op het schap bij AH. Maar Droste maakt wel degelijk ook cacao.

Uit de boezem?

Dropship-verkopers zetten sneller nieuwe webwinkels op dan wij verhaaltjes schrijven. Wat hebben Koopjes-eiland.nl, Kortings-huis.nl en Kortings-land.nl gemeen? De domeinnamen staan op naam van een Cagri Kodalak, een populaire Turkse voetballer uit Den Haag. Het kan zijn dat de werkelijke eigenaar een fan is. Want deze webwinkels verkopen alleen maar dropship-ramsh zoals een ravioli-ijzer. Daar vragen ze €19,99 voor.

ravioli-ijzerWe zoeken even door op het beeld van deze dumpling press. Dan komt de bron vanzelf bovendrijven. Een verkoper bij Bol.com brengt €12,99 in rekening, terwijl een trader bij Amazon.de het waagt om hetzelfde apparaatje voor €29,99 aan te bieden. Op de marktplaats van Walmart kost hij $11,29. Dit persje is verdorie wereldwijd te koop, ook op marktplaatsen in India en Iran. Ik was al bang dat Ali Baba niet van de partij zou zijn, maar uiteindelijk trof ik het wafelijzertje bij AliExpress aan voor €1,42. Anderhalve euro! Nou ben ik dus benieuwd of die Nederlandse verkoper een eigen voorraad heeft of dat elk dumpling-klappergebit helemaal uit China opgestuurd moet worden.

Boezem?

Eigenlijk kan ik me niet voorstellen dat een voormalige Turkse profvoetballer uit Den Haag zich hiermee bezig houdt. Het doet me eerder denken aan de gastjes die ook het eerdergenoemde Deliso (zie Zakenkrant) opgezet hebben, want deze handelaars maken ook gebruik van nep-trademarks. Wie tijd heeft mag uitzoeken of Cuisinier Pro een geregistreerd merk is. De Chinese leverancier van AliExpress gebruikt deze naam in ieder geval niet. Op de verschillende websites staan geen adresgegevens, geen KvK-nummers en geen BTW-gegevens. Het enige spoor naar de verantwoordelijke ondernemers is via de betaalroute. Bij onzichtbare aanbieders spreken we van oplichters, scammers dus.

Op de site Koopjes-Eiland zien we nog wat anders. Er staat een tekst die wel erg kenmerkend is: Met ons gepassioneerde team halen wij alles uit de boezem om online winkelen voor iedereen gemakkelijk en toegankelijk te maken… Die laten we los op Google et voila, dezelfde uitdrukking komen we tegen bij Bodora.nl, BuyBlue.nl, Dealstogo.nl, Descuento.nl, Figamo.nl, Kortingshuis.nl, Laverla.nl, Moreli.nl, Murleys.com, Nazon.nl, Paradisewishes.nl, Prewise.nl, Shobbo.nl, Smitos.nl, Smitsimo.com, Viahia.nl en Visionstore.nl. De toverspreuk alles uit de boezem halen is verder nergens bekend. Kan het een Turks gezegde zijn?

t-shirtsKortingshuis

Op de site van Kortingshuis.nl staat een foto van een team dat echt lijkt, maar dat is een slimme t-shirt mock-up. Deze domeinnaam is al sinds november 2019 actief, de oudste van het stel. Daar hoort ook een Facebook-pagina bij die al veel ouder is dan de andere initiatieven. Kortingshuis is een firma die volgens de Facebookpagina gevestigd is in Oldenzaal, maar op dat adres zit een kringloopwinkel waar de handelaar een hoekje huurt. Deze handelaar is volgens de KvK gevestigd in Enschede.

Daar treffen we een Kortingshuis aan met hetzelfde logo dat we ook op de website zien. De handelsnaam staat op naam van Handelsonderneming T. de Bruijn, maar die firma zou sinds begin 2019 niet meer actief zijn. Deze T. de Bruijn maakt nu met zijn broer R. zogenaamde schanskorven. Dat staat wel erg ver weg van dropshipping. Het is mogelijk dat de domeinnaam overgenomen is en het logo gekopieerd, maar daar zou De Bruijn tegen moeten optreden.

GB Commerce

Een ander spoor loopt vanaf Visionstore.nl. Op deze website (zonder adressen, telefoonnummers of KvK-gegevens) is sprake van een aanbieder met de naam Dequ Lifestyle. Die heeft een Facebookpagina met een mailadres van GB Commerce en is tevens op Bol.com actief. Via Bol,com komen we bij trader Dentox uit, een handelaar uit Middelburg. Op hetzelfde adres is inderdaad GB Commerce gevestigd. Daar is ook een website voor gemaakt, maar die stelt niet veel voor.

Wat hadden al deze sites ook alweer gemeen? Ze gebruiken allemaal de uitdrukking alles uit eigen boezem halen. Misschien laten ze hun teksten schrijven door dezelfde kopijwammes, of zijn deze paragrafen simpelweg gekopieerd. Dat is een gangbare praktijk bij veel sitebouwers. Straks komt nog iemand het auteursrecht claimen. Anders doe ik dat op mijn eigen variant: alles uit eigen boezem persen

#dropshipscam

Missie Max

Jan Slagter heeft zo’n beetje in zijn eentje Omroep Max uit de klei getrokken. Behalve als grote voorman treedt hij ook op als programmamaker, presentator en zendeling die namens de omroep goede doelen aanprijst en oude mensen in verre buitenlanden aan warme soep en onderdak helpt. Dat is allemaal prijzenswaardig op zich, maar Jan maakt er wel een one-man show van.

Recent rond Kerst en Oud & Nieuw zagen we Jan in Missie Max, een programma dat samen met de Land-, Lucht- en Zeemachten wordt gemaakt om uitgezonden militairen onder de aandacht te brengen. Een ander programma dat Jan in zijn eentje presenteert is het Ouderenjournaal, afgelopen voorjaar dagelijks uitgezonden op weekdagen om ouderen te informeren over de corona-maatregels. Ook Max Maakt Mogelijk is een terugkerend programma van Slagter. En tot 2017 presenteerde Jan bovendien nog het programma Geheugentrainer.

Jan-Man-Band

Is er niet genoeg talent in Nederland om Slagter te helpen? Al in 2014 maakte Jan bekend dat hij minder zelf voor de camera wilde verschijnen als presentator, maar dat streven is blijkbaar mislukt. Max is gegroeid, dus Slagter heeft ruimte gemaakt voor nieuw en bekend talent. Er zijn oude formats uit de archieven opgevist, overgenomen van buitenlandse producenten en Max heeft nieuwe formats ontwikkeld. Maar toch kan Jan de knoop niet doorhakken als het zijn eigen stokpaardjes betreft.

Voor het Ouderenjournaal moet Jan op zoek naar een collega die als ouderenkampioen kan fungeren. Er zijn een heleboel oud-presentators en -trices die met pensioen zijn of een onzichtbaar leven leiden op de radio. Waarom zien we Mieke van der Weij niet meer op de buis? Die heeft een hart voor de mensheid en kan nog tien jaar mee op teevee. En als het ook jong talent mag zijn, is Natasja Gibbs een goeie kandidaat om aan die Jan-Man-Band een einde te helpen maken. Die kan luisteren!

Wedden trouwens dat Slagter al eens tegen Peter van der Vorst heeft gezegd: “Houd Max in gedachten als RTL zijn koers weer eens bijstelt. Bij ons is altijd plek voor jou…”

Parfum-Piramide

Piramideverkoop lijkt een beetje op party-selling. Wie kent niet Tupperware, het favoriete merk van een opdringerige buurvrouw die bijklust in network marketing? Elke keer heeft ze weer wat anders om aan familie en vrienden te verkopen. Nu ook al parfum.

Federico Mahora Het merk van deze parfumpiramide Federico Mahora, kortweg FM. Dat klinkt Spaans of Italiaans, maar FM is een bedenksel van de Poolse ondernemer Artur Trawinski, oprichter van FM World. Artur’s vader Andrzey Trawinski is eigenaar van het parfumproductiebedrijf Perfand. Die bracht al een parfum op de markt onder het label Federico Mahora, maar zoonlief suggereerde om nummergeurtjes te gaan verkopen waarbij via de nummers verband gelegd kon worden met bekende merknamen. Zo kun je klonen van bekende merkparfums op de markt brengen, zonder inbreuk te maken op andermans merkrechten.

Die nummergeurtjes verkopen de Trawinski’s sinds 2004 door middel van netwerkmarketing, en wel de multilevel-variant oftewel MLM. Dan vind je dus een distributeur, die op zijn beurt weer op zoek gaat naar onderdistributeurs, die op hun beurt weer op zoek gaan naar wederverkopers, en zo voort. Een goeie verkoper kan klimmen in de piramide en toegejuicht worden door lagere verkopers die allemaal dromen van hetzelfde succes. Een wereld van nep en klatergoud. Lees bijvoorbeeld eens de blog van Julita Habet die in drie jaar opgeklommen is als Britse distributeur in de piramide van FM en zichzelf nu afficheert als succesverhaal.

FM resellers

Smart & Clean

Het assortiment dat door FM-distributeurs wordt aangeboden, omvat inmiddels ook make-up, huid- en haarverzorgingsproducten, voedingssupplementen van Nutricode, Smart&Clean schoonmaakmiddelen en koffie van het merk Aurile. Dat spul is allesbehalve goedkoop. Een fles witwasmiddel van driekwart liter wordt aangeboden voor €8,99 oftewel twaalf euro per liter. Hetzelfde product van Robijn kost een slordige vier euro per liter. Het lijkt erop dat deze dure producten dienen om binnen het netwerk aan elkaar te verdienen.

Koffie en thee van het merk Aurile kom ik vooral in Nederland tegen. Voor een halfpondspak van zogenaamde energy ground coffee brengt FM Webshop maar liefst €15,50 in rekening. Daar zit dan wel extra guarana-caffeïne in, afkomstig van de guarana-bes. Beter vergelijkbaar is de instantkoffie van Aurile. Een potje van 100 gram kost €12,50. Een vergelijkbare hoeveelheid Nescafé Gold kost bij AH slechts €4,35. Voor een reep chocolade (75% pure) van Aurile rekenen de partysellers €5,60.

Je zal maar uitgenodigd worden voor een avondje uitproberen bij een wederverkoper van FM-MLM en bedolven worden onder producten die zo duur zijn. Dat lijkt me een gegarandeerde manier om familie en vrienden snel van je te vervreemden.

Klatergoud

Dankzij de nijvere resellers van het FM-netwerk leeft de familie Trawinski als miljonairs. Artur Trawinski is een bekende kunstverzamelaar, die zich richt op Oosteuropese kunst. Dat begon ooit met het verzamelen van oude parfumflesjes. Artur heeft de European Art East Foundation opgezet, een Britse non-profit die deze kunst mag promoten. De stichting maakt exposities in musea mogelijk en sponsort studies en publicaties over moderne Oosteuropese kunst.

Like a Bosch

Mag reclame intelligent zijn? Bosch is een Duits elektronica-bedrijf dat ook huishoudelijke apparatuur maakt: wasmachines, stofzuigers, koffiezetters en sapcentrifuges. Doorgaans strak ontwerp in een iets hogere prijsklasse. Desirable design. Met een bijpassende reclamecampagne onder het motto Like a Bosch.

Like a BoschDie campagne verwijst op een intelligente manier naar social media. Like & share! Maar het is ook een mooie concluderende slagzin. Vrij vertaald: zoals een Bosch. Ik vind het knap. En dan ook nog eens gezongen op een manier die aan een Amerikaanse sitcom doet denken. Met ingehouden humor. Vergezeld van beelden waarin de apparaten slim en de mensen onhandig zijn. Knoeiend, prutsend, struikelend. En juist daarom niet de perfecte reclamewereld die we altijd te zien krijgen.

Wie maakt zoiets? Duitse bedrijven hebben wel vaker Duitse reclamebureaus met grensoverschrijdend zelfvertrouwen. Opel heeft jaren met Scholz & Friends uit Hamburg gewerkt, waar ze Duitse teksten in het Engels gingen vertalen. Hornbach daarentegen heeft in Heimat uit Berlijn een Duits bureau gevonden dat humoristische reclame maakt met een sterk absurdistische benadering. Zou zomaar Frans kunnen zijn. Sommige mensen ergeren zich dood, ik lach me suf.

Internet of Things

Like a BoschBij Bosch bespeur ik een Amerikaanse benadering, en dan zou ik naar Boston of New York neigen. Het werk blijkt echter afkomstig van Jung von Matt uit Hamburg. De eerste commercial werd begin 2019 gemaakt om Bosch in de Verenigde Staten te presenteren als een merk dat zich met de Internet of Things associeert. Like a Bosch knipoogt naar Like a Boss (zie ook de gelijknamige rap). Er werden bovendien versies gemaakt voor de maak-industrie (Manufacture like a Bosch), voor de verwarmingsindustrie (Heat like a Bosch) en voor automotive (Park like a Bosch). Kijk ook eens naar alle merchandise die rond dit thema gemaakt is.

Het thema is inmiddels geëvolueerd in nieuwe campagnes voor Bosch Huishoudelijk. De verwijzing naar het Internet of Things is verdwenen, maar like a Bosch bleef. Nu echter wat minder stelling. De commercials zijn relativerend. Knap werk!

Smartcom Trends 2021

Digitale infrastructuur dempt economische terugval door pandemie

Met een goed werkende infrastructuur voor ICT kan het effect van de economische terugval door de pandemie gehalveerd worden, stellen economische experts die afgelopen zomer deelnamen aan een roundtable conference van de ITU.

Vierde industriële revolutie in hogere versnelling

De lockdown heeft de investeringen in smart production en supply-chain improvements sterk gestimuleerd. Productiviteitscijfers in de VS over het tweede en derde kwartaal tonen een opvallende stijging, volgens McKinsey. Noord-Amerika en Azië lopen bij deze transitie voor op Europa, waar de overheid bestaande bedrijven (grote werkgevers) beschermt en zo creatieve wederopbouw vertraagt. Europa heeft dankzij haar sterke overheid wel weer een betere infrastructuur dan Azië en Noord-Amerika, en een hogere online participatiegraad bij de bevolking.

Business App Downloads omhoog met 132%

Business Apps Downloads 2020Niet games en entertainment apps werden meer gedownload in 2020, maar vooral business apps en medische hulpprogramma’s. Met name in het de eerste helft van het jaar waren zakelijke gebruikers in Europa massaal actief met het downloaden van online communicaton- en collaboration-tools.

Digitale isolatie neemt snel af

Het aandeel consumenten dat geen gebruik maakt van digitale diensten in Europa daalde van 19% naar 5% in corona-jaar 2020, een afname die drie keer zo groot was als in een normaal jaar, zo stelde McKinsey vast op basis van onderzoek onder meer dan 20.000 mensen. in Duitsland steeg digitale deelname met 28%, in Denemarken nam het slechts 5% toe. Nederland zat met 15% in de middenmoot.

DingTalk

DingTalk, de mobiele werkplek van de Alibaba Group, wordt door meer dan vijf miljoen bedrijven en instellingen gebruikt. Het eerste kwartaal van 2019 telde DingTalk 47 miljoen gebruikers; een jaar later waren dat er 288 miljoen. Een groei van 513%. In India zijn DingTalk en AliExpress sinds november 2020 geblokkeerd, omdat de overheid Chinese dominantie van de app-voorziening wil tegengaan.