UA-118292059-1

Monthly Archives: februari 2021

Volksverlakkrant

Vandaag had ik bijna mijn abonnement op de Volkskrant opgezegd. Goeie krant, daar is niks mis mee. Maar dit dagblad wordt langzaam opgeslokt door het Vlaamse monster DPG. Die hebben de afgelopen maand wat veranderingen doorgevoerd in de digitale distributie en waarschijnlijk ook de abonnee-administratie. Met als gevolg dat ik ineens geen toegang meer had tot de online krant.

Automatisch inloggen lukte niet meer. Op mijn persoonlijke account-pagina zag ik dat ik nog ingeschreven was op de zaterdagkrant. Dat leek me in 2018 een ideale combinatie, voor de scherpe prijs van veertien euro per maand. Drie jaar lang. Dat de Volkskrant binnen drie maanden zijn incasso al verhoogde had ik niet eens gemerkt. Daar kwam elk jaar stilletjes meer bij. De twintig euro was bijna binnen bereik. En nu werd de draaideur naar de digitale versie plotsklaps gesloten. Op mijn accountpagina werd vermeld dat ik me slechts opnieuw hoefde aan te melden met mijn abonneenummer. Dat deed ik. Tevergeefs.

Dan maar gebeld. Het probleem was bekend bij de abonneeservice. Iemand had de achterdeur open laten staan waardoor abonnees op de zaterdagkrant jaren toegang hadden gehad tot de digitale krant, beweerde de customer service agent met overtuiging. Ze vroeg naar mijn abonneenummer en inderdaad, vijf minuten later was ook de melding dat ik me opnieuw kon aanmelden verdwenen van mijn accountpagina. Achterdeur gesloten.

Na een vergeefse speurtocht naar een bevestiging van het overeengekomen abonnement in mijn mailbox, besloot ik boos dat abonnement per direct op te zeggen. Even later kreeg ik de tweede customer service agent aan de lijn. Die bood lang weerstand. Maar uiteindelijk gaf hij toe: ik mocht opzeggen! Terwijl ik hem duidelijk probeerde te maken dat het echt niet zijn schuld was, deed hij me door een gordijn van tranen zijn laatste aanbieding. Verlenging van het abonnement op de zaterdagkrant plus digitaal toegang voor minder dan het bedrag dat ik nu betaalde. Ik ging door de knieën. Voor 38 cent korting

Vlaamse wraak is zoet.

 

Pickman!

Pickman klinkt als een auto met een specifieke doelgroep. Deze elektrisch aangedreven pick-up van Kaiyun Motors uit China concurreert deels met golfwagentjes en deels met kleine tractors, maar je mag er sinds vorig jaar ook de weg mee op. De actieradius is ruim honderd kilometer, en de maximale snelheid is 50 km/u. Het zijn kleine bestelwagentjes, dus Pickelman was een betere naam geweest. Deze mini-electrics zijn sinds 2019 ook in Europa te koop. Een kale versie voor eigen terrein zou vanaf €5000- te koop zijn, maar Kaiyun Motors in Duitsland rekent voor een stadswaardige versie het dubbele.

BrandweerdriewielerChang Li is een merk van Changzhou Xili Vehicle Co, een twee- en driewieler-producent die aan het expanderen is in de mini-automarkt. Ze maken vierwiel-aangedreven jeeps en kleine trucks met een beperkte actieradius. Deze wagentjes zijn te gebruiken op landgoederen en in natuurgebieden, maar je mag er sinds vorig jaar ook de weg mee op in Europa. De vierwieler is te bestellen bij Alibaba.

De Amsterdamse brandweer overweegt enkele driewielers aan te schaffen om uitdrukking te geven aan de cultuurverandering bij de dienst. Brandweerlieden gaan daarmee de buurt in om katten uit struiken te redden.

Op Klompen

Klompen worden geassocieerd met boeren, maar ook vissers, bouwvakkers en metaalbewerkers dragen vanouds vaak houten schoeisel. Aan het begin van de twintigste eeuw versleet de gemiddelde Nederlander anderhalf stel per jaar. Na de Tweede Wereldoorlog maakten 1600 ambachtelijke klompenmakers nog jaarlijks zes miljoen paar. In 1970 was dat volume gehalveerd en het aantal makers met meer dan 90% gedaald. Nu zijn er nog een paar ambachtelijke makers en een enkele fabriek over.

Een bekende ambachtelijke producent is de firma Koop in De Lutte (Twente). Die maakt 8000 paar per jaar en verkoopt vooral aan toeristen. In Noord-Brabant vinden we Holl Klompen en even verderop de klompenfabrieken van Kaathoven, van Traa en van Den Dekker. In Zeeland zit Zaas, in Friesland vinden we Scherjon’s. Ook Dijkman Klompen Atelier in (Overijssel) mag genoemd worden, alleen al vanwege zijn klompen op hakken.

Daarnaast zijn de gebroeders Nijhof met hun werkplaats in het dorp Enter een bekende ambachtelijke producent. Zij verkopen jaarlijks een slordige 5000 paar, de helft via winkels en de andere helft direct. Hier zijn nog steeds klompen van wilgenhout te vinden en zelfs snoetklompen. Bij Nijhof staan machines die lang geleden door Philips gemaakt zijn!

klompen Viktor & RolfDe Nederlandse mode-ontwerpers Viktor & Rolf lieten voor hun collectie 2007-2008 klompen met hoge hakken beschilderen. De klompen die gedragen zijn door modellen op de catwalk zijn inmiddels terecht gekomen in verschillende musea. Ook andere ontwerpers en kunstenaars hebben unieke variaties met de klomp gemaakt.

Besteladressen

Wat kost een paar ambachtelijke klompen? Online besteld bij de makers en met bezorgkosten is een paar klompen al te vinden voor  €20-/€30-. Kinderklompen zijn iets goedkoper. Wie een boel klompen bestelt als relatiegeschenk krijgt uiteraard korting.

Er zijn er ook nog klompenmakerijen met een liefdadig doel. De stoomhoutzagerij in Wilp wordt met subsidie en lokale vrijwilligers overeind gehouden, inclusief een klompenmakerij waar mensen werken met afstand tot de arbeidsmarkt.

Made in China?

Aan de andere kant van het spectrum zien we Nijhuis in Beltrum, een fabriek die jaarlijks circa 150.000 paar draagklompen produceert met zelf ontwikkelde machines. Nijhuis is goed voor zo’n 90% van de wereldwijde productie. Deze producent gebruikt hout van populieren. Na het uitzagen gaan de klompen een week de drogerij in, om het vochtgehalte in het hout te verlagen. Vervolgens worden ze fijngeschuurd en gedecoreerd, want veel van deze klompen zijn voor decoratief gebruik. In 1998 verkocht Nijhuis nog 660.000 paar draagklompen. Daarna kreeg ook de marktleider met een daling te maken. Tegenwoordig maken loopklompen ongeveer een kwart van de klompenafzet uit.

houten vliegtuigVeel klassieke klompenmakers gebruiken hun houtvaardigheid om ook andere producten te maken. Houten tulpen doen het ook goed bij toeristen. Traa verkoopt klompenmakersbier. Nijhuis maakt zelfs houten speelgoed. Het bedrijf heeft een tweede productievestiging in China (of het werk wordt daar uitbesteed). Het is volgens eigenaar Nijhuis goedkoper om houtproducten voor afwerking heen-en-weer naar China te verschepen, dan ze hier in Nederland door scholieren te laten decoreren. Het opgeteld volume (inclusief souvenirs) is een slordige 2,5 miljoen stuks.

Wie perse wil koopt klompen bij Hornbach voor minder dan een tientje. Dan draai je de resterende industrie wel de nek om.

 

 

Fashline

Ze schrijven hun naam op twee manieren: Fash-Line en Fashline. Het NL-domein van deze kledingwinkel staat op naam van een bedrijf in China: Yiwu Cute Jewelry. De identiteit van de verantwoordelijke onderneming is op de website niet te vinden, evenmin als een KVK- of BTW-nummer. De Algemene Voorwaarden zijn eigenaardig, want het is de koper die een aanbod doet en de verkoper die al-dan-niet aanvaardt.

Fashline is geen gewone kledingwinkel maar een dropshipshop waar niemand verantwoording neemt voor de geleverde goederen. Yiwu prijst zichzelf op Aliexpress aan als expert in grootschalige dropshipping. Ook op Facebook stelt Yiwu zich voor als dropshipper. Het moederschip is CJ Dropshipping.

EnschedeHet wemelt van de klachten over deze (Chinese) webwinkel. Veel boze klanten proberen aangifte te doen. Daar doet de politie op zich niets mee, maar ze geven de klacht wel door aan het bedrijf dat dan iets sneller reageert in de vorm van een terugbetaling. Yiwu is ook actief met andere websites zoals Fashion-Pure en Original-Fashion. Of deze sites beheerd worden door Yiwu of door lokale ondernemers is niet helemaal duidelijk. Bij Vara Kassa wordt een verband gezien met oudere websites zoals Belizita.nl en Toladeal.nl. Toladeal staat inderdaad op naam van Yiwu.

Yiwu biedt namelijk via de website WED2C.com diensten aan aan ondernemers die met dropshipping willen meedoen. Daar is ook een blog te vinden vol tips, maar of Yiwo ook de domeinnamen registreert voor lokale ondernemers is niet bekend. Worden al die initiatieven vanuit China aangestuurd of zijn er toch lokale zetbazen? Opvallend is dat Yiwu een link lijkt te hebben met Enschede, want we treffen op de blogpagina van WED2C een foto aan van een pleintje voor de winkel Huis&Meer, een woonwarenhuis in Enschede. Misschien dat een Chinese student van de lokale TH betrokken is bij het initiatief.