UA-118292059-1

BrandXXI

Samsung? Philips? Anker!

Media-accessories voor computers en mobieltjes zijn een markt apart. Veel gebruikers zoeken extra speakers, koptelefoons, batterijen en opladers. Een succesvolle nieuwkomer is Anker, een Chinese leverancier opgezet door een oud-ontwikkelaar van Google.

In 2011 zei Steven Yang zijn baan als software developer bij Google op om in China een startup in accessories te beginnen. Kabeltjes, opladers en steeds meer media-extensies. Yang begon met batterijen voor laptops, maar geleidelijk groeide de vraag naar accessories voor smartphones. Die gaan een dag mee op één lading, dus extra battery-packs komen van pas. Maar ook nieuwe earphones en bluetooth speakers zijn gevraagd.

Yang verhuisde van Califiornië naar Shenzen om in de buurt van zijn toeleveranciers te zitten. Zijn aanpak verschilde niet wezenlijk van traders die inkopen via Alibaba, maar door dicht bij het vuur te zitten kon Yang de kwaliteit beter bewaken en met leveranciers samenwerken aan verbetering. Sinds 2013 voegt Anker zijn eigen PowerIQ toe aan chargers, een beetje intelligentie op een ingebouwde chip. Bovendien doet Anker aan design, van zowel de producten zelf als hun verpakkingen. Die geschikt zijn voor verzending, maar ook voor gebruik in retail.

Marktleider op Amazon

Sleutel voor het succes is Anker aanwezigheid op Amazon.com. Anker stuurt zwaar op reviews en betrekt suggesties van klanten zelfs in de ontwikkeling van nieuwe producten. Door hoogwaardige producten te leveren voor betaalbare prijzen is Anker marktleider op deze marktplaats in de VS, Duitsland en de UK. Dankzij Amazon kon Anker in no-time uitgroeien tot een wereldmerk. De producten liggen ook bij gevestigde retailers als Expert en MediaMarkt, dus verkoop via Amazon heeft de distributie niet afgeremd.

Anker SpaceViewMet Anker als basis zijn later enkele afgeleide merken toegevoegd. Anker ROAV wordt gebruikt voor oplaadapparatuur in de auto en inmiddels ook dashcams. Anker Soundcoure is het label voor audio-accessories. Eufi wordt gebruikt voor smart homeware. Projectoren worden geleverd onder het label Nebula. En dan zijn er nog wat labels voor smartphone-cases.

Go-conomy

Miljoenen drivers gaan dagelijks op pad voor de bezorgdienst Gojek. Het Indonesische bedrijf is in 2010 opgezet als call-center en vijf jaar nadien omgebouwd tot app-service. De app telt inmiddels maandelijks 25 miljoen gebruikers die samen 100 miljoen transacties verrichten. Google en Tencent zijn investeerders.

Gojek is een voorbeeld van wat wel een super-app genoemd wordt. Een super-app is een service-app die zo populair wordt dat extensies voor nieuwe diensten toegevoegd kunnen worden. Naast diverse bezorgdiensten brengt het bedrijf nu ook onder andere Go-Clean, Go-Glam, Go-Massage en Go-Fix op de markt. Allemaal personal services die de buitenwereld aan huis brengen.

Gojek SuperAppVanuit marketingperspectief is het fascinerend om te zien hoe één goed access-point bij de consument benut kan worden om talloze andere diensten te lanceren. Gojek begon als een bezorgdienst waar talloze afgeleiden aan zijn toegevoegd. Go-Box is een bezorgdienst voor omvangrijke artikelen en Go-Med bezorgt medicijnen. Maar nu expandeert Gojek in de bemiddeling van personal services zoals beauty en cleaning aan huis. Ook financiële diensten passen daarbij: Go-Pay, Go-Bills, Go-Points (loyalty-programma). Tickets zijn te koop bij Go-Tix.

The messenger is the medium

De groei heeft geleid tot een herbezinning op de identiteit van Gojek. De naam wordt inmiddels niet meer met een verbindingsstreepje geschreven: Go-Jek. Eerst was het logo een driver op een scooter, nu is dat een dot in een open cirkel. Nietszeggender, maar beter passend bij de breedte die het beeldmerk moet overbruggen. De toepassingen van deze vorm toont het bedrijf op zijn internationale site.

Gojek driver

Gojek hoeft bovendien niet meer uit te leggen waar het merk voor staat in Indonesië, een markt met miljoenen mobiele internetgebruikers waarvan driekwart aankopen doet via zijn smartphone. De onderneming heeft van al zijn drivers rijdende reclamedragers gemaakt. De helmen, de jacks, de shirts: alles is herkenbaar aan de kleuren en het logo. Deze rondsnorrende bezorgers zijn zeker in grote steden zo omnipresent, dat Gojek de basisboodschap niet meer hoeft over te brengen. Andere media-activiteiten zijn dan ook vooral ondersteunend.

In de publiciteit benadrukt het bedrijf zijn maatschappelijke impact. Gojek biedt behalve aan bezorgers ook werk aan 60.000 zelfstandige dienstverleners waarvan 70% vrouw is. Van de aangesloten leveranciers ziet 93% zijn afzet groeien, terwijl bij 55% de verdiensten toenemen. Een deel moet blijkbaar nog eens goed naar de winstgevendheid kijken. Het totale effect op de economie van Indonesië wordt gewaardeerd op drie miljard dollar.

Expansie

Gojek expandsGojek expandeert in omringende landen via Go-Viet in Vietnam en GET! in Thailand. In Singapore werkt Gojek onder eigen naam. Ook heeft het bedrijf een oogje op de Filipijnen. De management teams in deze landen maken gebruik van centraal ontwikkelde technologie, maar zijn vrij in hun branding- en marketing-keuzes.

Dat leidt tot afwijkende kleuren, logo’s en zelfs namen. De Go-branding in Thailand was klaarblijkelijk niet de beste keuze (naam is al bezet), dus is gekozen voor GET! Altijd een risico met zulke gangbare begrippen als GO. Die zijn inherent merkzwak.

Die ingebouwde merkzwakte kan verklaren waarom de onderneming op zijn thuismarkt overschakelt naar Gojek als één woord. Of dat gevolgen heeft voor het arsenaal aan Go-services gaan we de komende jaren zien. Dat zijn ingewikkelde en kostbare keuzes die tijd vergen, maar met Go-ogle als aandeelhouder kan Gojek zich wel wat veroorloven.

Koud geperst, koel gedronken

Er is een nieuwe superpremium-level ontstaan in de sapjesmarkt. In Engeland wordt de vers-van’t-land vraag onder andere bediend door Innocent; in Nederland komt Natur naar voren. Sap op basis van fruit, groenten en kruiden.

De Nederlandse pers kijkt vooral naar de rol van Nina Storms (voorheen Nina Brink en Aka en daarvoor Vleeschdrager) in het bedrijf. Nina is bestuurder bij Natur en haar dochter Karen Brink heeft aandelen. Maar Natur bestaat vooral dankzij de AMC Group, een Spaans familiebedrijf dat wereldwijd actief is met de hele waardeketen van land naar klant.

Antonio Municz Company is in 1952 opgezet als leverancier van sappen onder het label Ready. In 2000 werd in Spanje een enorme sinaasappelpersfabriek ingericht. De verschillende persfabrieken zijn nu actief onder de naam Fruit Tech Natural. Daaruit kwam AMC Juices voort. In 2013 is er een tweede bottelarij opgezet in Vlissingen, waar sappen uit heel de wereld samengebracht worden. Daar in Zeeland wordt jaarlijks 120 miljoen liter verwerkt. Hier komen ook heel wat smoothies vandaan die in Europese supermarkten staan.

ZüOp de thuismarkt Spanje heeft AMC Juices het premium label La Zümeria ontwikkeld dat producten onder het merk Zü op de markt brengt. Met dat merk expandeert het bedrijf internationaal, met name ook naar het Midden-Oosten en het Verre Oosten.

Value Chain Expansion

De familie Municz beseft bovendien dat greep op de waardeketen belangrijk is, en investeert in boomgaarden en fruitplantages, opgeteld inmiddels meer dan drieduizend hectare samengebracht onder het label AM Fresh. Dat stelt AMC in staat om de claim waar te maken: direct van het land naar de klant. Oftewel: from farm to fresh.

De expansie in landbouw is achterwaardse integratie. Het familiebedrijf doet ook aan voorwaardse integratie door te investeren in boutique brands: kleine merken die zich lokaal opwerpen als kampioenen van de koude persing.

Maar we zien AMC inmiddels ook opduiken in de markt van plantaardige yoghurts en soepen. In Engeland heeft AM in het voorjaar van 2019 een productiefaciliteit geopend voor startups in Londen. Een van die Britse startups is Rebel Kitchen dat zuivelvrije YOG-producten laat maken door AMC. Voor Bolfoods maakt AMC zogenaamde supersoepen.

Beauty Elixer

Beauty&GoEen ander experiment is opgezet samen met Carrefour die sapbars in zijn grote supermarkten heeft opgenomen waar het label El Frutero voor gebruikt wordt. Ook noemenswaardig is de pilot met het cosmetica-merk Natura Bissé die in zijn winkels sapjes verkoopt onder het label Beauty & Go. Deze collectie is nadien opgepikt door de warenhuizen van Selfridges en is nu te koop bij Boots, Ocado en El Corte Inglés.

Verder in de portfolio van AMC vinden we delicious juice shots onder het label Cool&Press dat in Londen ontwikkeld is. Of dat zijn weg naar de markt reeds gevonden heeft, is de vraag. Maar AMC heeft panklare merkconcepten in huis voor ondernemers die lokaal iets met premium sapjes willen doen. Zoals Gingerwald in België, net om de hoek van de grote perserij in Vlissingen.

De betrokkenheid van AMC wordt soms bewust niet genoemd, om het ambachtelijk karakter van zulke sapbars te versterken. Dat zien we ook in de presentatie van Natur in een programma van de Keuringsdienst van Waarde. Geen grote multinational te zien.

Zipper Boots

De ritssluiting is uitgevonden door Elias Howe in 1851. Hij deed niet zoveel met zijn vondst, want Howe had het te druk met een andere project: de naaimachine. Het duurde tot na WWI voordat een verbeterde versie echt toepassing vond. BF Goodrich Company bracht laarzen met rits op de markt. Zippers!

zippsDe laarzen van Goodrich heetten aanvankelijk Mystik Boots, maar in de volksmond werden het al snel zipper boots, naar het geluid dat de rits maakte. Zip up! Goodrich had reeds varianten gemaakt voor het leger en de luchtmacht, waar de rits bij regen en koude ten goede kwam aan de kleedsnelheid. Maar vervolgens werd de sluiting toegepast op modieuze dameslaarsjes.

Pas daarna kwam de ritssluiting ook tevoorschijn in jassen, truien en uiteindelijk ook broeksluitingen.

In 1934 liep het octrooi op de verbeterde versie af en begon een kleine Japanse onderneming met productie: Yoshida Kōgyō Kabushikigaisha. Inmiddels is YKK goed voor de helft van alle ritssluitingen wereldwijd. YKK heeft een fabriek in Sneek en een showroom in Shoreditch, een modieuze wijk in Londen. Door jonge ontwerpers en gevestigde kunstenaars te steunen, draagt YKK bij aan de reputatie van de rits en nieuwe toepassingen. Een voorbeeld is de YKK Prifa, een voorbedrukte rits. Het is oppassen geblazen, want de vermaledijde knoop zint op wraak.

Het woord rits is trouwens nog mooier dan zipp. Wie heeft rits ooit bedacht?

Bakkie doen?

In de Nederlandse horeca steekt de koffie van Douwe Egberts met kop en schouders boven andere merken uit, met een distributie-aandeel van bijna twintig procent. De koploper wordt gevolgd door een peloton van kleinere merken, elk goed voor drie tot vier procent. Opvallend: deze volgers hebben elk een provinciaal zwaartepunt.

Lavazza (4,0%) = Noord-Holland
Smit & Dorlas (3,6%) = Utrecht
Peeze (3,2%) = Gelderland
Mocca d’Or (2,9%) = Zeeland
Segafredo (3,8%) = Groningen
Beukenhorst = Overijssel & Drenthe

Bullboards

Iedere bezoeker van Spanje kent de kenmerkende stier die vanaf heuvels toeziet op het snelwegverkeer. Deze reclamebouwwerken dateren uit de jaren vijftig toen het bedrijf Osborne met een Toro reclame maakte voor zijn Veterano, brandy de jerez.

Aanvankelijk waren het kleinere stieren die langs de weg opgezet waren. Maar toen nieuwe regulering reclame binnen 150 meter van doorgaande wegen verbood, liet Osborne grotere stieren op afstand plaatsen. Op het hoogtepunt van de campagne stonden er een slordige vijfhonderd in Spanje en zelfs Mexico. In 1988 werd echter alle alcoholreclame langs de weg verboden. Dat leidde tot protest van mensen die de karakteristieke Toro wilde behouden. Ze mochten blijven staan, mits ontdaan van verdere merkaanduidingen.

Thans telt Spanje nog een slordige negentig bullboards. Het zijn souvenirs uit een tijd dat reclame schaamteloos dominant durfde te zijn. Vergelijk ze maar met oude muurschilderingen die ook gerestaureerd worden.

Osborne Toro beerHet onderhoud van deze monumentale reclametekens is uitbesteed aan dezelfde kleine familiefirma uit de buurt van de caves van Osborne die ook alle Toro’s geplaatst heeft. De sherry- en brandy-producent speelt in op de populariteit van zijn stier met een assortiment merchandise en afgeleide producten die te koop zijn in de Osborneshop. Zelfs Toro Beer! Het bedrijf in El Puerto de Santa Maria (bij Cadiz) heeft bovendien een klein museum gewijd aan zijn stier, beheerd door de Osborne Foundation.

Ook anderen verkopen producten met de kenmerkende stier. Dat mag van de rechter, want Osborne heeft het exclusieve recht op dit beeld verloren. Vreemd genoeg mag het woord Toro niet door andere drankleveranciers gebruikt worden.

Pilotenerotiek

Lijnden is een dorpje in de Haarlemmermeer, in de oksel van Badhoevedorp. Daar in de polder wonen een paar fanatieke Amerika-fans. Al meer dan een kwart eeuw maken ze in Lijnden mode die de romantiek van het vrije westen belichaamt. Je kan het ook een stelletje fantasten noemen, want ze hebben hun eerste merk gebouwd op denkbeeldige cargo pilots. Vergelijk het maar met Karl May, een Duitser die over edele indianen droomde. Aber Winnetou, wass machst du denn jetzt???

Het bedrijf van deze piloten-modemakers heet Just Brands en de labels die ze voeren zijn PME, Cast Iron en Vanguard. De laatste twee staan respectievelijk voor de ridder en de motorrijder. Ook Tripper was een merk van deze onderneming, maar dat label is in verkocht aan Jeans Centre. Blijkbaar toch een afwijkend manbeeld, zo’n tripper. Past minder in de macho-cultuur van de andere legends.

aanhangerIn 2009 kwam Just Brands naar voren met een eigen flagship store in Amsterdam. Dat kan alleen als je assortiment breed genoeg is om meer dan incidenteel te verkopen. Dus niet alleen jackets, niet alleen jeans, maar ook shirts, underwear en accessories. Er zijn inmiddels zestien merkwinkels (via Just Retail en Just Franchise) in de Benelux. In 2013 werd bovendien een webshop geopend. Deze lifestyle labels verkopen goed in de Benelux en Duitslanden.

Rokers

PME staat voor Pall Mall Export, een label dat ooit is opgezet om de verkoop van sigaretten te bevorderen. Dat label zou in de jaren tachtig in licentie gegeven zijn aan een onderneming Pinguïn Sports, beweert directeur Bob Bulder in het NRC-artikel Kleren roken niet. Pinguïn Sports was een groothandel in sportartikelen uit het Verre Oosten, dus die deed waarschijnlijk graag mee aan een opzet waarbij zij de distributie van deze branded merchandise naar de kledingwinkels verzorgden, terwijl de marketing gesponsord werd door het sigarettenmerk. Pinguïn was een bedrijf van de familie Vermeulen uit Zoeterwoude dat in 1990 failliet is gegaan.

In de jaren negentig zijn de onderlinge banden tussen de tabak- en kledingverkopers ontkoppeld, vanwege strenge regulering van promotionele activiteiten in de tabaksbranche. In Frankrijk is het nog steeds niet toegestaan om kleding te verkopen onder een label dat met tabaksmerken associeert.

De Nederlandse handel in PME-kleding is voortgezet door de Pall Mall Export Clothing Company die werkte met een licentie van een Commander Holding. In 2007 is die licentie overgedragen op de opvolger Just Brands. Gewoon een nieuwe naam op de oude handelsmaatschappij van Bulder en zijn kornuiten Mankor en Admiraal, alle drie inmiddels kledingmiljonairs in de Quote Top 500. Want de piloten- en riddermode van Just Brands loopt al jaren erg goed.

 

 

Pierre Cardin

Hij wordt gezien als voorloper in unisex-design, gelijke stijl voor man en vrouw. Pierre Cardin is een grand seigneur in de Franse fashion scene. Hij introduceerde de space age in kleding. Maar hij was ook de eerste die met licenties begon te werken. En uiteindelijk zijn goede naam te grabbel gooide.

Pierre Cardin is geboren in Italië, in 1922. Het gezin emigreerde in 1924 naar Frankrijk, weg van Mussolini. Zijn vader zag een architect in hem, maar Pierre had een voorkeur voor kledingontwerp. Hij werkte voor Paquin en Christian Dior alvorens hij in 1950 zijn eigen house begon. Zijn eerste grote opdracht was dertig carnavalspakken voor een gekostumeerd bal in Venetië. Drie jaar later brak hij door met haute couture, de pure mode.

cardin_coverCardin was ook een vroege bruggenbouwer tussen de hoge en lage mode. In 1959 maakt hij een collectie pret-a-porter voor het warenhuis Printemps, met als gevolg dat hij uit de Chambre Syndicale de la Haute Couture gezet werd, de ontwerperskamer in Parijs. Al snel vond zijn voorbeeld echter navolging en werd hij weer toegelaten tot het verbond.

Licenties

In 1967 verraste Cardin vriend en vijand door zijn embleem zichtbaar op de kleding te hechten. Hij begon toen ook met licenties voor accessoires, uitgegroeid tot een standaard praktijk in mode. In 1971 opende hij zijn eigen showroom en theater, de Espace Cardin in de ambassadebuurt van Parijs. Vier jaar later kwam daar een eigen meubelwinkel bij. Veel later (in 2014) opende hij zijn eigen museum, met een knipoog naar alle fans.

dassenknallerSinds de jaren zeventig wordt de naam Pierre Cardin redelijk ruimhartig gelicenseerd. Met als gevolg dat het label sindsdien gebruikt wordt voor een heel arsenaal aan ramsj-artikelen, variërend van sokken tot beddengoed en brillen. Cardin wordt daardoor beschouwd als voorbeeld van merk-uitholling door een onbegrensd extensie-beleid.

In 1989 telde de New York Times een slordige 800 licentiehouders die samen voor meer dan een miljard dollar (groothandelsprijzen) in de markt brachten. De opbrengst voor monsieur Cardin: tussen de 5% en 12%.

Maxim’s de Paris

In de jaren zeventig nam Cardin ook een belang in het befaamde restaurant Maxim’s van Louis Vaudable, dat ze samen uitbouwden tot een internationale keten. Er werden hotels geopend onder dezelfde naam en Maxim’s de Paris expandeerde met medewerking van Cardin zelfs in levensmiddelen en kleding.

Maxim's chocolateboxDe ironie was: Cardin had geld verdiend met de uitbating van zijn eigen faam, maar om Maxim’s de Paris een duwtje in de rug te geven investeerde hij 4 miljoen dollar om twee flagship stores in Parijs te vullen met aanbod. Ruim dertig jaar later vinden we bonbons van Maxim’s bij de Bijenkorf. En luxe rondvaartboten in de Seine.

De ontwerper zelf is een lachende derde. Hij geniet van zijn oude dag en woont op hoge leeftijd nog in het Bubble Palace bij Cannes, een villa naar eigen ontwerp in samenwerking met de architect Antii Lovag. Het complex is te huur voor bruiloften en lanceringen, als monsieur Cardin in Parijs of Venetië verblijft.

Faulty fashion

Langzaam loopt ook Nederland warm voor de verkeerde kerstmistrui. Foute sokken kenden we al, maar ook melige t-shirts en boxershorts. Zelfs de olijke onesies en pyjamas. Maar nu zijn er ook nog kolderrieke kerstpakken te koop.

De ugly christmas sweater is via Engeland overgewaaid vanuit Noord-Amerika. De eerste exemplaren werden daar gesignaleerd in de jaren vijftig, toen een vrolijke kersttrui nog beschouwd werd als cadeau met een knipoog. Dat was voor een volgende generatie een dankbaar thema in commedies. Inmiddels is het een massa-artikel. Faulty fashion, the joke is on you!

Bij Wehkamp liggen meer dan vijftig verschillende kersttruien op het schap en daarbij valt op dat de grotere leveranciers toch voor een smaakvol ontwerp kiezen. Liefhebbers van een echte foute trui moeten op zoek naar gespecialiseerde leveranciers. Leider in de zoekresultaten is Ugly Xmas van de ondernemer Dennis Schrauwen. Ook de webshops van Superfout en Kersttrui.com hebben veel aanbod.

De foute kersttrui past in een lange reeks foute geschenken, variërend van sokken, boxershorts en t-shirts tot onesies. Een bijzondere categorie zijn de bonte pakken van leveranciers als Opposuits, de pakmannen uit Roelofarendsveen die nu een mondiaal succesverhaal zijn.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=77&v=LcgMfM8C1e8

Adults Only

De naam Lego is afgeleid van leg godt oftewel speel-goed in het Deens. Dat lijkt een productgroep voor kinderen, maar Lego heeft ontdekt dat de volwassen vraag naar zijn blokjes veel lucratiever is. Er zijn verzamelaars die grif betalen voor unieke objecten in Lego-uitvoering.

Lego is sinds enkele jaren de grootste speelgoedfabrikant ter wereld, groter dan Hasbro. De omzet van het Deense familiebedrijf nadert de 5 miljard euro en de winstmarge is een gezonde dertig procent. Vijftien jaar geleden viel het bedrijf bijna om, doordat de doelgroep steeds meer tijd online spendeerde en de uitgaven aan constructie-speelgoed daalden.

Lego reageerde aanvankelijk door met de markt mee te buigen en zich als lifestyle brand neer te zetten. Het herstel begon toen Lego nog eens goed naar zijn rol als speelgoed-leverancier keek en afscheid nam van de themaparken en neven-activiteiten in games, boeken, poppen en kleding.

In plaats daarvan versterkte Lego de aansluiting bij populaire thema’s zoals Star Wars, Bob the Builder en Harry Potter. Zij fungeren als story starter in de fantasie van kinderen die verhalen beleven in hun eigen speel-scenario’s. Ook is de breedte van het assortiment gereduceerd. Dat was in de voorgaande periode verdubbeld van 6000 naar 14000 stock keeping units. Met als gevolg dat de distributiekanalen verstopt werden door winkeldochters, terwijl er tekorten waren aan succesvolle items.

Merkwinkels

Opvallend is dat Lego ook de groei van eigen merkwinkels afremde. In 2003 had Lego wereldwijd circa twintig testwinkels op goede locaties en vijf outlet stores. Idee was om dat aantal in vijf jaar te laten uitgroeien tot driehonderd, maar van dat doel werd afgezien. Lego moest eerst de relatie met bestaande resellers herstellen en hen helpen de winstgevendheid te verbeteren door snellere doorstroming van bestaande Lego-sets mogelijk te maken.

De nadruk op kernactiviteiten bleek al snel effectief. Lego haalt nu jaarlijks drie-vijfde van zijn omzet uit nieuwe speelgoedproducten. Na een tijdelijke terughoudendheid heeft Lego alsnog het aantal eigen winkels uitgebreid tot circa 130 begin 2018. Daarnaast heeft Lego inmiddels eigen webshops in alle belangrijke markten, en verkoopt het bedrijf via platforms als Amazon en eBay.

Collectors items

Morris Mini in LegoLego Direct, de postorderdivisie die verantwoordelijk is voor online verkoop, heeft producten in zijn assortiment die niet in de speelgoedhandel te vinden zijn. Met name het verzamelaarsaanbod dat bestaat uit bijzondere producten in beperkte oplage. Dat kunnen vintage cars zijn, bijzondere gebouwen of fantasie-objecten uit Star Wars of Harry Potter. Deze objecten zijn vaak zeer gedetailleerd en altijd uitgevoerd met een Lego-knipoog.

De monetaire bijdrage van deze collectors items is waarschijnlijk op de totale omzet van Lego te verwaarlozen, maar hun invloed op het imago van Lego is enorm. Een volwassene wordt weer even kind als hij geconfronteerd worden met een Lego-versie van zijn eerste auto-herinnering of een bouwwerk dat tot de verbeelding spreekt. Zo’n object wekt speelwoede en verzamellust op. Lego stapelt de opwinding op, en dat is een steun in de rug van de verkoop.