UA-118292059-1

Teksttuig

Vergeving voor Urk

God is Urk goed gezind. Het dorp op Flevoland ontkwam in het voorjaar van 2017 op het nippertje aan een polio-uitbraak die kaalslag gezaaid zou hebben in de streng-gereformeerde gemeente. Maar de riolering die het spoelwater afvoerde waar het ontsnapte virus in beland was, mondt uit in de richting Amsterdam.

Het zou een mooi scenario zijn voor een christelijke rampenfilm. Een agressief poliovirus ontsnapt uit een laboratorium in Bilthoven dat kweken beheert voor het maken van vaccins. Er schiet een verbindingsslang los tussen twee vaten en de betrokken medewerkers raken besmet. Zij zijn weliswaar niet vatbaar voor de ziekte, maar ze worden zo wel drager van het virus.

potstoelDe collega uit Lelystad blijkt inderdaad besmet. Voor de veiligheid moet hij thuis in quarantaine, maar vergeten wordt dat hij daar het virus verspreidt via het toilet, aangesloten op het riool. Het duurt een volle week voordat de GGD een aparte potstoel kan bezorgen. Inmiddels is de Wereldgezondheidsorganisatie gewaarschuwd, die eist dat het rioolslib van Lelystad getest wordt. Een medewerker van de GGD kijkt op de kaart en ziet dat het rioolwater van Lelystad wellicht richting Urk stroomt…

Reconstructie

De case is stap voor stap gereconstrueerd door de Volkskrant, die gebruik maakte van de evaluatie bij het lab zelf. Bilthoven Biologicals is onderdeel van een India’s farmaciebedrijf dat in eigen land deze vaccins niet mag maken. In India is de vaccinatiegraad lager en het besmettingsrisico groter door de vele open riolen.

De case toont echter ook aan dat Nederland ondanks de betere omstandigheden niet gevrijwaard is van risico’s. Als de omstandigheden iets anders geweest waren, had het virus naar Urk kunnen drijven waar een aanzienlijk deel van de bevolking niet ingeënt is tegen polio. Het verwerkte rioolwater van Lelystad wordt geloosd in het Markermeer waar het richting Randstad drijft, niet noordelijk naar Urk.

Bij Bbio wijzen ze niet met een beschuldigende vinger. Daar geldt de regel dat solving voorrang heeft op blaming. De prioriteit ligt niet bij bestraffen van lab-medewerkers, maar op verbeteren van processen. Naar aanleiding van het bedrijfsongeval is het overtappen aangepast met mechanische verbeteringen en zijn de medewerkers voorzien van mondkapjes. Op het terrein van de onderneming in Bilthoven is inmiddels een quarantaine-unit opgezet. Dat kwam goed uit, want in 2018 schoot er opnieuw een slang los in het laboratorium. Deze keer raakte niemand besmet.

Het is overigens een luxe dat Bbio er zo makkelijk vanaf kwam, want als er een polio-uitbraak was geweest had er wel een beschuldigende vinger gezwaaid.

Mei’splaining

Mei Li Vos is lijsttrekker van de PvdA in de verkiezing van de Provinciale Staten. Weer terug in de landelijke politiek. Mijn stem heeft ze alvast.

Verstandig, vlot gebekt, humorvol en niet vrij van emoties. Er mogen van mij meer Vossen in het parlement. Al laat Mei Li zich soms wat meeslepen. Zo zie ik haar de laatste weken op televisie met een waaiende vinger telkens roepen: Mansplaining!!!

Als er één wandelend bewijs is dat ook vrouwen prima in staat zijn tot splaining dan is dat Mei Li Vos wel. Ze drijft er zelfs de spot mee: Vraag dokter Vos. Niks mis an. Daarom kies je voor de journalistiek, zo beland je bij de vakbond en dus kom je in de politiek terecht. Omdat je wat te splainen hebt. Doe dat met verve, zet je beste glimlach op, kom met argumenten, maar speel de bal en mik niet op de vent.

Zettemop

Eyelove voert campagne op televisie met een aanschakeling van wanstaltige commercials, een voorbeeld van misplaatste creativiteit en beperkte vaardigheid. Bedacht en gemaakt door Team Froger.

Het lijkt erop dat de (commercieel) directeur van Eyelove in dezelfde villabuurt woont als (het creatieve team van) René Froger. Pearle had een paar jaar lang succes met Jan Smit in een humoristische setting. Veel mensen vonden dat al irritante reclame, zeker omdat Smit ook zijn stem aan de jingle deelde: Pearle, pearle, pearle!!! Prompt wilden de patjepeeërs van Eyelove ook een grappige volkszanger. De nachtegaal van Volendam was bezet, dus kozen ze de nachtuil uit Blaricum.

Froger kwam met een deuntje: Ik gaan naar Eyelove… met zijn kenmerkende snik aan het end. Halverwege het toneelstukje barst-ie ook al uit: Ik kom voor een multifocaaaaaaaaale bril… Om dat multivocale te onderstrepen loopt de zanger fluitend het beeld in. Probleem is alleen: hij kan niet echt fluiten, deze Poets Pielemans.

Froger leest krantBrilgrapjes

Er moesten ook een paar volksgrapjes in. Nog meer niveau Snip & Snap. Hoeveel ongein past er in 25 seconden? Froger en zijn team persten er nog een paar vondsten bij. Zo horen we René briljant zeggen, want daar zit het woordje bril in. Slim gevonden. En de schalkse bard mag de vrouwelijke opticiën aankijken en knipogend beweren dat hij nu ook van dichtbij beter ziet. De knipoog is zo te zien drie keer herhaald, want ook dat is een vaardigheid die Froger niet echt beheerst.

Maar wonen die mensen nou in dezelfde villawijk? Wel zo ongeveer, stelt de Volkskrant vast. Leon Melchior (eigenaar van Eyelove) is al een kwart eeuw bevriend met Benno de Leeuw van de Rocket groep – de manager van Froger die hem al eerder begeleid heeft bij reclame-avonturen. De Leeuw en Melchior wonen allebei in Vught. Het script is gemaakt door Dennis van der Ent, een medewerker van Team Froger. Zelfs het fluitdeuntje is gecomponeerd door maatje van Froger. Eyelove had al wat voorstellen gekregen van echte reclamemakers, maar dat vonden ze niet passend bij de formule. Dus gingen deze heikneuters zelf maar knutselen.

Bijrol

Nou zou je verwachten dat een volgende commercial iets beter doordacht en uitgevoerd wordt. Dat er een leereffect heeft plaatsgehad. Welnee, het armoedige toppers-toneelstukje krijgt een vervolg. Deze keer heeft Froger een bijrol (die is waarschijnlijk door zijn zonen zo hard uitgelachen dat hij naar de achtergrond verdwijnt) maar is een acteur ingehuurd die als bijziende schlemiel rijles krijgt. Ook de regisseur en scriptschrijver zijn zo-te-zien niet vervangen. We zijn allemaal getuige van een ingreep in slow-motion bij het zebrapad. Want René Froger steekt over en die mag zettemop roepen.

Vat u wel? Het is weer een woordgrap. Waarschijnlijk bedacht door hetzelfde genie dat eerder briljant voelde opkomen. Deze keer kwam zet ‘m op uit de goocheldoos. Dat is immers zowel een aanmoediging als brildragersgedrag. Er zit nog een andere woordgrap in de commercial. Rene: “En? Ben je geslaagd?” Rijlesschlemiel: “Voor mijn bril wel…” Het goede nieuws: de jingle van Froger maakt geen onderdeel meer uit van de campagne.

Sap is grap

Bij Van de Boom Sappen houdt men van grollen en grappen. Daar in het sapbouterbos rijmen ze der de hele dag op los. Dat leidt de aandacht af, want het zijn professionele aanlengers bij Van de Boom. Verdunners! Ja fijn, ze doen daar water bij de … (hi-hi) sappen. En vullen zo de schappen.

Het merk Van de Boom is nu een label van Riedel uit Ede. Dat is wel een verhaal apart. Van de Boom is ontwikkeld in 2016 door Beyond Brands. Kort nadat Riedel in 2017 vanuit FrieslandCampina verzelfstandigd werd, nam de investeringsmaatschappij ook Beyond Brands over om het management te kunnen benutten. Zo belandde Van de Boom in de stal van Riedel. Of andersom. Sla de trom. Riedel, Riedel, speel nog wat en pak je fiedel!

Van de Boom verkoopt sappen met 30% minder suiker. Nogal wiedel, want ze stoppen dertig procent water in de pakken. Ze verkopen echter ook siropen. Daar werkt dat trukje niet. Als je verdikt, kan je niet verdunnen. En dan staan er nog waters op het menu, met een scheutje sap voor de smaak.

Creating Memories

Het vakantiebedrijf Sunweb was lang een prijsvechter, maar sinds 2017 is ook beleving een factor van belang geworden. Sunweb wil zijn klanten een heugenswaardige vakantie bieden: creating memories.

Om die boodschap over te brengen is in 2017 de hele huisstijl aangepast. Sunweb heeft een speelse look & feel gekregen. Bij die aanpassing is ook het interne productiehuis betrokken. Een bedrijf als Sunweb met labels als Gogo, Beachmasters, Eliza was Here en Primavera Reizen verwerkt veel content voor reiscatalogi, websites en blogs, dus dan is een interne content-afdeling geen overbodige luxe.

De wortels liggen in Nederland (Gogo Tours) en de Benelux blijft een belangrijke markt, maar de onderneming heeft inmiddels een hoofdkantoor in Zwitserland en is recent in handen gekomen van het Duits-Scandinavisch beleggingsfonds Triton. Er wordt op een internationaal publiek gemikt. Wielrennen is in veel markten een populaire sport, dus doet Sunweb aan sponsoring van internationale wielerploegen. Meest bekende koprijder van Team Sunweb: Tom Dumoulin.

De sponsor vraagt niet alleen van zijn wielrijders dat ze hard fietsen; Tom Dumoulin moet ook in commercials opdraven. Nou zou je verwachten dat zo’n topsporter naar een aangename zonbestemming wordt gevlogen, maar voor de campagne Creating Memories is Dumoulin in een groot archief gezet. Daar in de duistere kelder onder het hoofdkantoor mag hij laatjes opentrekken.

Archief centraal

Het is al een ouder campagne-thema van Sunweb, dat archief. Iemand vond het een lumineus idee om memories uit lades te laten opduiken, als opvliegende prentenbriefkaarten. Sindsdien zien we Sunweb in het sterblok met commercials waarin een archief centraal staat. Dat komt ervan, met zo’n pretentieuze slogan. De archief-spotjes zijn ook nog eens volstrekt fantasieloos geproduceerd.

Nou vraag ik me af: maakt Sunweb zulke armoedige spotjes in eigen huis of is dat uitbesteed? Een eerdere commercial was ook al zo’n bij elkaar geplakt zootje. Oh, kun je dit er ook nog even bij vertellen? Ontdek de vakantie op het ritme van jouw leven. Terwijl er zoveel prachtige functionele commercials gemaakt worden over wintersport en zonbestemmingen. Het lijkt erop dat er bij het interne productiebureau van Sunweb iemand rondloopt die af-en-toe zijn wil oplegt. Er moet binnen een week iets gemaakt worden met Dumoulin! Verzin maar wat leuks.

De zoektocht naar een tone-of-voice is ook te zien in het eigen wielerprogramma van Sunweb onder het label Creating Emotions. Daar zien we Viggo Waas en Peter Heerschop wat bijschnabbelen met een glimlach. Iemand zou eens een dopingtest op Heerschop moeten loslaten. Het komt tamelijk gekunsteld en gehaast over. Dat kan Sunweb veel beter.

Vunzige baantjes

Kijk, dat is nog eens een job. Marketing manager bij Vunzige Deuntjes. Ze zoeken ook een Festival Marketeer. En dan zijn er nog enkele stageplekken. Mag ik de merchandise doen?

Nooit van gehoord van Vunzige Deuntjes? VD Events organiseert parties waar een mengelmoes van hiphop, dancehall en R&B gespeeld wordt. Ze trekken al enkele jaren als een ware circus-act door de Benelux, met soms wel vijf optredens in één weekend. De beweging kent bovendien diverse festivals (al-dan-niet samen met anderen), met name New Grounds op het Utopia Eiland bij Almere , Wildebras bij Leiden, Zomervreugde bij Arnhem en uiteraard het Vunzige Deuntjes Festival, dit jaar in het Amsterdamse Bos.

De muziek waar alles om draait is uiteraard zeer danswaardig, maar het onderscheid zit ‘m eigenlijk in de teksten. Dat zijn doorgaans explicit lyrics. De combinatie werkt heel aanstekelijk, dus het succes in party-circles is niet verrassend. Tot diep in België nog-an-toe. Kijk maar eens op de FB-pagina en in de Partyagenda van Vunzige Deuntjes, maar luister ook eens naar songs uit de oer. Als je die vibe niet voelt, zijn zulke jobs niks voor jou.

Een mix uit de 00’s!

Het zal vast een internationaal genre zijn, filthy tunes misschien of gewoon een vervolg op de dirty rap uit de 90s? Muziek is altijd een dankbare drager geweest van erotische boodschappen, luister maar eens naar de Spinach Song van Julia Lee uit de jaren 30. “I didn’t like it the first time…” Deze dirty blues werd niet op de radio gespeeld in Amerika, maar was overal te vinden in jukeboxes.

Ook interessant is hokum dat nog verder terug gaat, en combinatie van Ierse folk en Afrikaanse ritmes. Oma had haar eigen schunnige deuntjes al. De Zulu Social Aid & Plasure Club in New Orleans is een nazaat van deze beweging, met zijn jaarlijkse Zulu Parade tijdens Carnival, het feest der vleselijke lusten.

Leeuwvermaak

Hoe verkoop je een bankstel? Leolux heeft een reclamebureau dat televisiespotjes baseert op flauwe naamgrappen en goedkope beeldeffecten. Of is dit schaduwspel een creatie van de huiskunstenaar? Geprojecteerd op gevels is het best intrigerend, maar op TV wordt het plat. In elke Leolux schuilt een leeuw. Draagt dat bij aan de naamsbekendheid en de merkvoorkeur?

De campagne heeft als thema Leolux laat de leeuw los. Dat lijkt me een goed plan. Snel loslaten die leeuw. Dat beest heeft geen zitvlees. Teveel effectbejag. Van mij mag het product weer brullen. Zo’n Pallone is een onweerstaanbare klassieker. Er zijn vast spannende navolgers. Toon die liever. Pure Leolove…

Taal als tuig

Tekstschrijvers worden ingehuurd om het taalgebruik te vernieuwen. Om het spraakgebruik te beïnvloeden. Een goede copywriter gebruikt woorden als werktuig. Geeft met taal een impuls aan nieuwe ideeën, andere overtuigingen en op den duur zelfs aangepast gedrag. Flappdrol is zo’n poging. Gesponsord door Ben.

Het is maatschappelijk verantwoorde marketing, de campagne van Ben om mobiele telefoongebruikers te attenderen op het risico van rijdend appen. Om het opgeheven vingertje te voorkomen, zet Ben humor in. De campagne van Etcetera loopt sinds november 2018. De variant met headless horsemen is een nieuwe variant na de dreaded megafoonman.

Er loopt ook een overheidscampagne tegen app-rijders, maar die toont juist gewenst gedrag. Rij Mono, fiets Mono. De makers van die campagne willen geen negatief label plakken op appende verkeersdeelnemers. Veilig Verkeer Nederland is ook geen fan van flappdrol. Maar Mono rolt nou ook niet bepaald soepel van de tong.

Merkspruitjes?

Wie een nieuwe groente- of fruitsoort op de markt brengt, kan een beroep doen op breeders rights. Maar ook het merkrecht wordt ingezet. Zijn kalettes merkspruitjes?

De werking van het kwekersrecht is te vergelijken met het auteursrecht: een rechthebbende heeft 25 tot 30 jaar profijt van zijn creatie. De nieuwe variant moet wel een onderscheidende rasnaam krijgen, om het verschil met bestaande rassen te verduidelijken.

Aan die voorwaarde voldoen kalettes, een Engelse kruising van spruitjes met kool die zo rond het jaar 2000 geregistreerd is. Toch was kalettes destijds niet de nieuwe rasnaam; dat is kale sprouts. Dat begrip is door zaadveredelaar Tozer Seeds in het kader van het kwekersrecht vastgelegd. Deze koolspruitjes zijn vervolgens in 2010 gelanceerd onder de handelsnaam flower sprouts exclusief bij Marks & Spencers. In de VS is bovendien de handelsnaam lollipop kale gebruikt door een importeur.

Curly kale

In 2014 besluit Tozer echter om zijn koolspruitjes opnieuw te lanceren als kalettes. De nieuwe naam is afgeleid van kale, een Engelse woord voor kool. Boerenkool wordt in de UK verkocht als curly kale. Tozer zocht die associatie met boerenkool bewust, waarschijnlijk omdat kale toentertijd uit de kast kwam als superfood. De naam kalettes is bovendien mooi in het Frans en mogelijk zelfs in het Duits. Sind die Kaletten schon fertig liebling?

Tozer heeft in 2018 een eigen website voor deze merkspruitjes laten opzetten. Het is nu een lifestyle veg met contemporaine toepassingen zoals kalettafetabrood en kalettesmoothies.

Kalettes zijn beschikbaar vanaf november tot april, en Tozer probeert daar wat asperge-energie in te stoppen: ze zijn er weer! Tozer doet zelfs aan prijsbeheersing door een verkoopprijs van £ 1- per verpakking voor te schrijven. Wat retailers massaal negeren.

Bij het proces van nieuwe rasbenaming zijn twee zelfstandige bestuursorganen betrokken: de Raad voor Plantenrassen die het Nederlands Rassenregister beheert en Naktuinbouw dat onderdak biedt aan de Rasraad.

Mr Dell. Lee Dell…

De grap zit nog in de nieuwe Lidl-commercial voor kerst, maar ze durfden het originele Bond-script niet te volgen en kozen ervoor een corporale Beau af te beelden. Met zijn jaargroep als gasten: diner voor kerstballen. Een gemiste kans. Misschien krijgen we Beau Bond dit voorjaar alsnog.

Deze commercials met bekende Nederlanders worden gemaakt door het bureau Joe Public. De broodcampagne met George Baker was grappig, een jaar geleden. Reclame om te lachen. Spitsvondig. Maar Gerard Joling die Bio bejubelt op muziek van zijn hitsingle Rio is een tikkeltje gemakzuchtig. Beau kan de campagne weer klasse geven.