UA-118352680-1

Geen categorie

Kabelkampioenen

In IT wordt lekker luchtig over clouds gesproken, maar zowel de public cloud als de private cloud bestaat uit datacenters die onderling verbonden zijn met kabels. Er gaan niet zo veel data door de lucht. We weten dat veel datacenters in bezit zijn van IT-bedrijven. Minder bekend is dat ook de belangrijke oceaanverbindingen inmiddels eigendom zijn van Google, Facebook, Amazon en Microsoft.

Toen Henry Ford zijn auto-imperium aan het uitbouwen was, schrok hij er niet voor terug om te investeren in rubber-plantages en mijnen, alleen al om de aanvoer van grondstoffen zeker te stellen. Verticale integratie noemen we dat in de bedrijfskunde. In IT zien we een vergelijkbaar fenomeen, als we kijken naar de datacenters en zelfs kabelvoorzieningen die niet langer voorbehouden zijn aan klassieke telecombedrijven.

Een aanzienlijk deel van de strategische infrastructuur wordt nu gebouwd en beheerd met geld van Google, Facebook, Amazon en Microsoft. Apple ontbreekt in dit rijtje. Uit data verzameld door Broadbandnow over 2018 is af te leiden dat Google voorop loopt in het uitrollen van onderwaterkabels, met een bezit van circa 102.362 kilometer. Daarna komen Facebook (91.859 km), Amazon (30.557 km) en Microsoft (6.605 km).

kabelkampioenen

Reden om te investeren in kabels is de enorme behoefte aan snelle verbindingen tussen datacenters in alle belangrijke regio’s. In plaats van capaciteit te kopen bij de consortia die kabels leggen, doen de grote IT-bedrijven zelf mee. Google, Facebook, Amazon en Microsoft verkopen de ruimte op hun kabels niet, maar gebruiken die om onderling capaciteit te kunnen ruilen.

In juli komt de nieuwe kaart van TeleGeography op de markt, die elk jaar verslag doet van vorderingen op de zeebodem.

 

Blik is beautiful

Op de stationspassage van Hoog Catharijne opent Rio Mare deze week een popup-store voor vis in blik. Vis ontwikkelt zich geleidelijk van goedkoop volksvoedsel tot luxe-artikel. Premium brands als Rio Mare uit Italië lopen daarmee voorop.

In een televisiecampagne wekt Rio Mare de indruk dat zijn tonijn en makreel afkomstig zijn van een Italiaans familiebedrijf waar de viskunde al generaties lang van vader op zoons overgedragen wordt. Terwijl moeder en dochters dagelijks de vangst in de keuken conserveren. Die Italiaan met dat rammelend gebit is echter geen zoon van een eenvoudige visserman, maar een bekende acteur die vertelt hoe hij zijn familie en vrienden onthaalt op vis uit blik. Dat wordt wel celebrity endorsement genoemd, op z’n Italiaans deze keer.

Rio Mare is dan ook geen familiebedrijf, maar een merk uit de stal van de Bolton Group.  Dat is een concern (met de groepszetel in Amsterdam) dat een combinatie van levensmiddelen, schoonmaakspullen en andere huishoudelijke artikelen onder hoede heeft. De Italiaanse evenknie van Unilever, P&G of Benckiser. De meeste merken zijn alleen bekend in Italië en omstreken, maar de lijmen van UHU en Bison kennen we weer wel in Duitsland en Nederland. En ook Dubro is hier geen vreemd afwasmiddel. Allemaal merken van de Bolton Group.

Garavilla & Saupiquet

Behalve Rio Mare in Italië bezit de Bolton Group ook de visconservenfabrieken van Saupiquet in Frankrijk en belangen in de Spaanse bedrijven Calvo (40%) en Garavilla (55%). Dat cluster is het resultaat van enkele decennia consolidatie in de visconservenindustrie. Er zijn nog maar een paar groepen over van wat eens een bloeiende business was. Een ander bolwerk is Thai Union, bekend van het merk John West, en de Dongwon Group uit Korea die onder andere het Amerikaanse merk Starkist overgenomen hebben. Dongwon net zo’n allegaartje als de Bolton Group, want ze zijn ook eigenaren van wijnmerken zoals Cono Sur in Argentinië.

Na de oorlog was vis een goedkoop levensmiddel en werd conserveren beschouwd als een prima manier om grote vangsten een lang leven op de plank te geven. Maar vis in blik werd ook gezien als armeluisvoedsel. Talloze kleine fabriekjes zijn sindsdien overgenomen door grotere bedrijven. De wereldmarkt wordt sindsdien gedomineerd door enkele concerns. Die krijgen te maken met teruglopende visvangsten. Gevolg daarvan is dat vis schaars wordt en de prijs omhoog gaat. Afnemende volumes en oplopende prijzen zijn een bijzondere uitdaging voor deze ondernemingen, want die moeten vis in blik transformeren tot gemaksproduct dat als luxe-lekkernij gepositioneerd wordt.

Kevin Costner

Dat is vanuit marketingoptiek best een gewaagde oefening. Je moet immers in staat zijn flinke prijsverhogingen af te dwingen. Inkopers van de grote retailers zullen aanvankelijk de deur dicht houden. Maar als het aanbod krimpt en de consument blijft vragen, draait die inkoopdeur vanzelf weer open. Onder het label Saupiquet zijn in Frankrijk en Duitsland dan ook salades en sandwich-producten gelanceerd, om meerwaarde aan de vis te geven. En in Spanje heeft Garavilla zijn merk Cuca geleidelijk opgewaardeerd tot een luxe-product in glas.

Daarom wordt sinds enkele jaren ook met reclame het prestige van vis in blik opgekrikt. Aanvankelijk was Kevin Costner (in de film Waterworld voorzien van eigen kieuwen) ingehuurd om deze job te klaren voor Saupiquet en Rio Mare, maar nu heeft de Italiaanse celebrity Alessandro Gassmann die rol overgenomen.

Bij zo’n prestigieuze positionering passen ook flagship stores, shop-in-shops en een incidentele popup op Hoog Catharijne. Daar worden niet alleen de diverse producten van Rio Mare verkocht, maar kunnen passanten ook vers bereide broodjes en salades meenemen voor hun reis. Het is promotie voor het merk, maar tegelijk een verkoop-gelegenheid. En een voorbeeld van D2C in de wereld van fast moving consumer goods. Een blik op de toekomst.

Zie ook D2C Casebase.

Blikmerken

Bolton Group: Rio Mare, Saupiquet, Garavilla, Isabel, El Porron, Cuca

Thai Union: John West, Parmentier, Petit Navire, King Oscar, Chicken of the Sea, Genova, Armoric, MerAlliance,

Dongwon: Starkist, Bella Portfino

 

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /www/wp-includes/functions.php:5279) in /www/wp-content/plugins/wp-fastest-cache/inc/cache.php on line 384 Geen categorie Archieven » Zakenkrant UA-118352680-1

Geen categorie

Kabelkampioenen

In IT wordt lekker luchtig over clouds gesproken, maar zowel de public cloud als de private cloud bestaat uit datacenters die onderling verbonden zijn met kabels. Er gaan niet zo veel data door de lucht. We weten dat veel datacenters in bezit zijn van IT-bedrijven. Minder bekend is dat ook de belangrijke oceaanverbindingen inmiddels eigendom zijn van Google, Facebook, Amazon en Microsoft.

Toen Henry Ford zijn auto-imperium aan het uitbouwen was, schrok hij er niet voor terug om te investeren in rubber-plantages en mijnen, alleen al om de aanvoer van grondstoffen zeker te stellen. Verticale integratie noemen we dat in de bedrijfskunde. In IT zien we een vergelijkbaar fenomeen, als we kijken naar de datacenters en zelfs kabelvoorzieningen die niet langer voorbehouden zijn aan klassieke telecombedrijven.

Een aanzienlijk deel van de strategische infrastructuur wordt nu gebouwd en beheerd met geld van Google, Facebook, Amazon en Microsoft. Apple ontbreekt in dit rijtje. Uit data verzameld door Broadbandnow over 2018 is af te leiden dat Google voorop loopt in het uitrollen van onderwaterkabels, met een bezit van circa 102.362 kilometer. Daarna komen Facebook (91.859 km), Amazon (30.557 km) en Microsoft (6.605 km).

kabelkampioenen

Reden om te investeren in kabels is de enorme behoefte aan snelle verbindingen tussen datacenters in alle belangrijke regio’s. In plaats van capaciteit te kopen bij de consortia die kabels leggen, doen de grote IT-bedrijven zelf mee. Google, Facebook, Amazon en Microsoft verkopen de ruimte op hun kabels niet, maar gebruiken die om onderling capaciteit te kunnen ruilen.

In juli komt de nieuwe kaart van TeleGeography op de markt, die elk jaar verslag doet van vorderingen op de zeebodem.

 

Blik is beautiful

Op de stationspassage van Hoog Catharijne opent Rio Mare deze week een popup-store voor vis in blik. Vis ontwikkelt zich geleidelijk van goedkoop volksvoedsel tot luxe-artikel. Premium brands als Rio Mare uit Italië lopen daarmee voorop.

In een televisiecampagne wekt Rio Mare de indruk dat zijn tonijn en makreel afkomstig zijn van een Italiaans familiebedrijf waar de viskunde al generaties lang van vader op zoons overgedragen wordt. Terwijl moeder en dochters dagelijks de vangst in de keuken conserveren. Die Italiaan met dat rammelend gebit is echter geen zoon van een eenvoudige visserman, maar een bekende acteur die vertelt hoe hij zijn familie en vrienden onthaalt op vis uit blik. Dat wordt wel celebrity endorsement genoemd, op z’n Italiaans deze keer.

Rio Mare is dan ook geen familiebedrijf, maar een merk uit de stal van de Bolton Group.  Dat is een concern (met de groepszetel in Amsterdam) dat een combinatie van levensmiddelen, schoonmaakspullen en andere huishoudelijke artikelen onder hoede heeft. De Italiaanse evenknie van Unilever, P&G of Benckiser. De meeste merken zijn alleen bekend in Italië en omstreken, maar de lijmen van UHU en Bison kennen we weer wel in Duitsland en Nederland. En ook Dubro is hier geen vreemd afwasmiddel. Allemaal merken van de Bolton Group.

Garavilla & Saupiquet

Behalve Rio Mare in Italië bezit de Bolton Group ook de visconservenfabrieken van Saupiquet in Frankrijk en belangen in de Spaanse bedrijven Calvo (40%) en Garavilla (55%). Dat cluster is het resultaat van enkele decennia consolidatie in de visconservenindustrie. Er zijn nog maar een paar groepen over van wat eens een bloeiende business was. Een ander bolwerk is Thai Union, bekend van het merk John West, en de Dongwon Group uit Korea die onder andere het Amerikaanse merk Starkist overgenomen hebben. Dongwon net zo’n allegaartje als de Bolton Group, want ze zijn ook eigenaren van wijnmerken zoals Cono Sur in Argentinië.

Na de oorlog was vis een goedkoop levensmiddel en werd conserveren beschouwd als een prima manier om grote vangsten een lang leven op de plank te geven. Maar vis in blik werd ook gezien als armeluisvoedsel. Talloze kleine fabriekjes zijn sindsdien overgenomen door grotere bedrijven. De wereldmarkt wordt sindsdien gedomineerd door enkele concerns. Die krijgen te maken met teruglopende visvangsten. Gevolg daarvan is dat vis schaars wordt en de prijs omhoog gaat. Afnemende volumes en oplopende prijzen zijn een bijzondere uitdaging voor deze ondernemingen, want die moeten vis in blik transformeren tot gemaksproduct dat als luxe-lekkernij gepositioneerd wordt.

Kevin Costner

Dat is vanuit marketingoptiek best een gewaagde oefening. Je moet immers in staat zijn flinke prijsverhogingen af te dwingen. Inkopers van de grote retailers zullen aanvankelijk de deur dicht houden. Maar als het aanbod krimpt en de consument blijft vragen, draait die inkoopdeur vanzelf weer open. Onder het label Saupiquet zijn in Frankrijk en Duitsland dan ook salades en sandwich-producten gelanceerd, om meerwaarde aan de vis te geven. En in Spanje heeft Garavilla zijn merk Cuca geleidelijk opgewaardeerd tot een luxe-product in glas.

Daarom wordt sinds enkele jaren ook met reclame het prestige van vis in blik opgekrikt. Aanvankelijk was Kevin Costner (in de film Waterworld voorzien van eigen kieuwen) ingehuurd om deze job te klaren voor Saupiquet en Rio Mare, maar nu heeft de Italiaanse celebrity Alessandro Gassmann die rol overgenomen.

Bij zo’n prestigieuze positionering passen ook flagship stores, shop-in-shops en een incidentele popup op Hoog Catharijne. Daar worden niet alleen de diverse producten van Rio Mare verkocht, maar kunnen passanten ook vers bereide broodjes en salades meenemen voor hun reis. Het is promotie voor het merk, maar tegelijk een verkoop-gelegenheid. En een voorbeeld van D2C in de wereld van fast moving consumer goods. Een blik op de toekomst.

Zie ook D2C Casebase.

Blikmerken

Bolton Group: Rio Mare, Saupiquet, Garavilla, Isabel, El Porron, Cuca

Thai Union: John West, Parmentier, Petit Navire, King Oscar, Chicken of the Sea, Genova, Armoric, MerAlliance,

Dongwon: Starkist, Bella Portfino