ToiZaak

Amazon Prime Gratis Kennismaking

Amazon stofzuigert Nederlandse klanten op met een intro-aanbieding op Amazon Prime voor amper drie euro per maand en de eerste maand kennismaking voor niks. Deelnemers krijgen vervolgens gratis bezorging en toegang tot films, games en foto-opslag.

Stan & Ollie op Amazon PrimeBij films treffen we aan: alle Lord of the Rings, Harry Potters, Indiana Jones, Mission Impossibles en Matrixs. Maar ook recente releases.

Alleen voor Stan & Ollie is inschrijving al de moeite waard…

De Amazon Prime app herkent ook Google Chromecast en AppleTV.

Topparken

De toppers van Topparken hebben een andere videoboer bereid gevond een promo te maken. De tekst zou verplichte kost moeten zijn voor leerling-tekstschrijvers. Vind de plattitudes! Zoek de stijlfouten. Beschrijf waarom zowel vakantiegangers als investeerders worden aangesproken. En hoe dat tot botsende boodschappen leidt.

De commercials van Topparken zijn al eerder belicht in Zakenkrant. In de vorige versies zagen we gewezen acteur Dick Zeelenberg een hoofdrol spelen. “Ik zit midden in een vastgoeddeal.” Die promo’s waren gemaakt door een teksttimmerman met een voorkeur voor totaaloplossingen. Zijn vervanger is van hetzelfde hout gesneden, want deze hanteert het begrip ontzorgen. En hij eindigt met de slogan: ‘Topparken, meer dan een mooi rendement’.

Toch lijkt er sprake van nieuw beleid. Om te beginnen is patjepeeër Zeelenberg niet meer in beeld. Er worden ook geen toneelstukjes meer gespeeld met fake families. In de nieuwe promo krijgt de kijker een soort dia-show voorgeschoteld met bewegend beeld. De maker heeft zo-te-zien ervaring met powerpoints. Dat komt van pas, want Topparken heeft regelmatig informatiedagen voor beleggers in vakantie-bungalows.

De AFM houdt geen toezicht, meldt Topparken netjes op zijn site. Aanleiding voor Quote om zijn lezers te waarschuwen. Topparken koopt bestaande vakantieparken op en werkt bestaande bewoners zo snel mogelijk hun huisjes uit, om geheel vernieuwde bungalows te plaatsen die met superwinst verkocht worden aan nieuwe beleggers. De nieuwspagina van Topparken staat vol met alarmberichten over dalende rentevergoeding bij banken. Koop bij ons op het kamp, is de uitnodiging.

Familiebedrijf?

Topparken salesWie is dan wel in beeld? Volgens mij zit er een stiekeme cameo in van de verkoopchef bij Topparken. Dezelfde gladde jongen zien we namelijk ook elders in de reclame van deze onderneming opduiken. Die mannen werken waarschijnlijk op commissie en hebben wellicht zelf deze promo gefinancierd. Dat zou best bij het bedrijf passen.

De commentaardame in de promo moet even positie bepalen. Ze hanteert geen wij-taal, maar blijft op armslengte van het bedrijf. Na een algemene introductie van Nederland, zoemt haar voice-over in op de onderneming. ‘Begonnen als familiebedrijf is Topparken nu uitgegroeid tot een solide organisatie.’ Dat klinkt alsof er toch sprake was van een drankprobleem bij de patrias. Of een management buy-out misschien. “Inmiddels hebben zij meer dan zeventig parken geëxploiteerd.”

Van top tot teen

We citeren nog even door. “U kunt Topparken vinden op zeventien verschillende locaties door Nederland. En is voorloper én trendsetter op het gebied van recreatief ondernemen in Nederland.” Daar spelen onderwerp en leidend voorwerp haasje-over.

Bij Zakenkrant nemen we vol respect een petje af voor analfabeten die het zo ver schoppen. Toch suggereren we volgende keer mensen in te huren die hun vak een beetje beter beheersen. Er valt echt wel iets te maken van die video’s. Die bungalows zijn toch ook niet gebouwd door beunhazen?

Aquaristiek

Zo’n 67.000 huishoudens in Nederland bezitten een aquarium. Daar zitten fanatieke liefhebbers bij, die van hun zeezicht een levend kunstwerk maken. Een bekende leverancier van vis, koraal en ander aquariuminterieur is De Jong Marinelife.

De grootste vis die bij De Jong Marinelife te bestellen is, is een zandhaai van anderhalve meter. Daarvan heeft de groothandel vier exemplaren op voorraad in zijn pakhuis in Spijk bij Gorinchem. Dat distributiecentrum voelt aan als een subtropisch zwembad, want de visopslag is een enorme betegelde ruimte vol stralend blauwe aquaria. Daar zijn overwegend kleine kleurrijke visjes in opgeslagen, maar in aparte ruimtes staan de grotere tanks met vissen van formaat.

Marinelife fishtanksHet is een bijzondere handel voor een aparte niche-markt. Voor een gewone goudvissenkom kan de consument nog wel terecht bij een dierenwinkel in de buurt, maar een serieus aquarium of een echte showtank vergt tijd en geld. En gespecialiseerde leveranciers. De Jong Marinelife koopt wereldwijd in en levert uit aan klanten in alle uithoeken van de globe. Inclusief dierentuinen en Sea Life Aquaria.

Koraal

Daar in Spijk zou een enorme flagshipstore kunnen staan van Marinelife, maar De Jong wil liever niet teveel pottenkijkers in zijn pakhuis. Dat heeft met hygiëne te maken. Zijn voorraadkapitaal zwemt in beheerste condities rond; daar wil de leverancier geen besmettingen van buitenaf bij. Maar goede klanten mogen wel op afspraak langskomen om hun nieuwe aankoop zelf uit te zoeken. Anders biedt de webshop een alternatief.

Behalve tropische vissen verkoopt De Jong Marinelife ook veel koraal en andere vormen van rifleven. Daarnaast levert het bedrijf zelf gemengd zeezout, zeerotsjes en aquariumtechniek.

Corona Cruise

’s Werelds grootste hospitaalschip is op weg naar New York. Het marineschip USNS Comfort is uitgerust met duizend bedden die ingezet kunnen worden om de bestaande voorzieningen in New York te versterken. Het zusterschip USNS Mercy wordt naar Los Angeles gestuurd.

De ziekenboegen van deze Corona Care Cruise Ships zijn zelf niet beschikbaar voor corona-patienten; ze worden ingezet om bestaande ziekenhuizen te helpen met reguliere zorg. De schepen kunnen ook niet geschikt gemaakt worden, want het interieur zit vol metaal en patiënten moeten soms in stapelbedden op drie niveaus gelegd worden. De Comfort ligt nu nog in Norfolk (Virginia) om beladen te worden. De Mercy is afgemeerd in San Diego.

Deze ziekenhuisschepen zijn de op twee na grootste vaartuigen van de Amerikaanse marine. De Comfort is een omgebouwde olietanker. Alleen vliegdekschepen zijn groter.

Winkels Amazon maken opnieuw verlies in 2019

De kosten van ’s werelds grootste webwarenhuis waren in 2019 wederom hoger dan de inkomsten uit het eigen winkelaanbod. Dankzij de opbrengst van third party advertising en cloud services kon Amazon het jaar alsnog winstgevend afsluiten. De totale retail-omzet nam toe tot een geschatte 380 miljard dollar. 

Beleggers zien Amazon overwegend als retail-activiteit, maar eigenlijk is deze onderneming een zeer winstgevend tech-bedrijf met een verliesgevende retail-poot. Het Amerikaanse bedrijf goochelt al jaren met zijn cijfers. Als je die opnieuw op een rijtje zet is duidelijk hoe Amazon zijn geld verdient en op welke activiteiten geld toegelegd wordt.

Veel analisten en media nemen de totale omzet van Amazon en beweren dat dat de retail-verkoopcijfers zijn: 280 miljard dollar in 2019. Dat cijfer is onjuist. Amazon verkoopt immers ook cloud services aan andere bedrijven (35 miljard dollar) en Prime-abonnementen (19 miljard dollar) waar online video content bij inbegrepen is. En dan zijn er nog wat kleine categorieën die samen goed zijn voor 14 miljard dollar. Daaronder mag ook online advertising à 10 miljard dollar gerekend worden.

Third Party Sales

Het verkoopcijfer van eigen aanbod in de webshops en winkels – Amazon is ook eigenaar van Whole Foods – was vorig jaar 158 miljard dollar. In de totale omzet is echter ook nog een slordige 54 miljard aan inkomsten opgenomen uit commissies en vergoedingen voor zogenaamde third party sales. Dat is de financiële afwikkeling met handelaren die Amazon als verkoopplatform gebruiken. Derden zoals onder andere Philips verkochten vorig jaar voor een geschatte 200 miljard dollar via Amazon.

Met die cijfers kan iedereen zijn eigen sommetjes maken. Pure retailinkomsten waren goed voor ongeveer 360 miljard dollar. Als we dan ook de reclame-inkomsten en een deel van de Prima-abonnementen toevoegen, zitten we snel op 380 miljard dollar wereldwijd. Hoe dat verdeeld is over verschillende landen, is niet na te gaan. Amazon openbaart wat de eigen omzetten in de UK, Duitsland en Japan zijn – de drie belangrijkste buitenlandse afzetmarkten van de onderneming – maar over third party sales overseas wordt niets gezegd.

Profits

Aan de inkoop van Amazon voor zijn eigen aanbod in de winkels geeft de onderneming bijna 165 miljard dollar uit. Dat is bij een omzet van 158 miljard dollar dus verliesgevend. Zeker omdat Amazon ook nog eens de bezorgkosten van zeven miljard bestellingen (34 miljard dollar),  marketingkosten (14 miljard dollar) en andere overheads (33 miljard dollar) moet verrekenen. Daar zijn de vergoedingen van third party sellers en hun advertentie-uitgaven voor nodig. Dan blijft er aan het end een profijt van circa 1% op de retail-omzet over.

Aan de winstgevendheid van de totale onderneming Amazon dragen echter ook de inkomsten uit cloud services bij. Amazon heeft voor eigen behoefte veel servers nodig. De rekenkamers van Amazon worden sinds 2004 geleid door Werner Vogels (uit Ermelo) die vier jaar later begon te bouwen aan wat nu Amazon Web Services is. AWS verkoopt zijn computercapaciteit aan andere ondernemingen. Dit IT-bedrijf is sinds enkele jaren de buitenboordmotor van Amazon. De omzet van 35 miljard dollar is circa 13% van Amazon’s totaal, maar de winstbijdrage van AWS was in 2019 ruim tweederde van de gerealiseerde 11,6 miljard dollar.

Expansiedrift

Wat betekent dit voor Amazon? Volgens Geekwire was Amazon zonder AWS tot 2017 een verliesgevende onderneming en zijn de totale retail-activiteiten pas sindsdien op zichzelf winst gaan maken. Dat is dan wel een retail-business met enkele ondersteunende activiteiten zoals de content die gedistribueerd wordt onder Prime-abonnees en de advertenties die door third party sellers ingekocht worden. Zonder third party advertising is Amazon nog steeds een verliesgevende webwinkel.

Whole FoodsVoor concurrenten betekent dit dat ze te maken hebben met een kapitaalkrachtige opponent die risicovolle experimenten financiert met de winsten van zijn IT-department. Op een ongekende schaal! Bezos is a betting man. Amazon kan het zich bijvoorbeeld veroorloven grote verliezen te maken op experimenten met huismerk, op proeven met eigen tablets en smartphones, op media-avonturen en zelfs op overnames van gevestigde winkelketens zoals Whole Foods.

Het lijkt zinvol om die experimenten eens goed te analyseren, want Amazon heeft de neiging om proefballonnetjes na een tijdje te negeren. Dat zit ingebakken in de bedrijfscultuur. Lees het jaarverslag van 2018.

A builder’s mentality helps us approach big, hard-to-solve opportunities with a humble conviction that success can come through iteration: invent, launch, reinvent, relaunch, start over, rinse, repeat, again and again. They know the path to success is anything but straight.

Pas dat maar eens toe op de expansie naar Nederland.

 

Club Hug

Club Hug is normaal gesproken een onderneming die voor 35 euro per stuk t-shirts verkoopt waar het clubembleem op staat. Iets voor sukkels die in story-telling geloven.

Onlangs zagen tophuggers Thijs en Joep kans om overtollige rozen op te kopen bij een bloemenhandelaar die door de coronacrisis getroffen was. Ze brengen deze bossen alsnog op de markt met de suggestie: geef eens een bloemetje aan mekaar.

OP1 vond dat spannend nieuws, omdat ze meenden dat de bloemen gratis uitgedeeld werden. De publieke omroep werd op het verkeerde been gezet door Paul Haenen (Betty Asfalt TV) die een andere vlogger nog niet herkent als de camera voor zijn neus staat.

Niet Gratis

Aan de illusie van gratis weggeven maakte de rozenleverancier aan tafel in OP1 snel een einde. Er moet gewoon betaald worden. Hugging is sowieso geen goed idee nu we sociaal afstand moeten houden. Club Hug draagt met deze actie bij aan verdere verspreiding van het coronavirus.

Al met al is het een tamelijk platte commerciële actie van wanabee-enners Thijs en Joep, want het bedrijf van deze voormalige Bucket Boys spekt zijn eigen kas – en tegelijk die van de bloemenhandelaar.

Club Betrug!

Meesterbrein?

De advertorial is een advertentie die nog niet uit de kast is. Iedereen kan zien dat hij schwul is, maar de advertorial vermomt zich graag als editorial. Nergens voor nodig. Kom voor de dag als advertentie. Amuseer, informeer, inspireer. Vertel ons iets nieuws, geef ons een glimlach. Maar doe niet zo stiekem.

In een recent Volkskrant Magazine stond laatst een advertorial die zo triest was, dat ik even dacht dat het een grap van de redactie was. Een satorial: satirische advertorial. Het betrof een mysterieuze auto: de DS. Die naam associeer ik met Citroën, maar in tekst en beeld werd een man met een glimlach bewierookt onder de kopregel: Nederlands meesterbrein achter uniek concept…

Om te beginnen moet je in consumententaal het woord concept niet gebruiken. Veels te pretentieus. Bovendien bevat die zin teveel overdrijving. Geen gewoon brein, maar meteen een meesterbrein. Geen gewoon concept, maar een uniek concept. En dat alles uitgespeld in HOOFDLETTERS, wat al door twee generaties gezien wordt als schreeuwen.

The Hero?

Wie bedenkt zo’n ramp van een advertentie? Zou het de geautoriseerde PSA-afdeling zijn, of komt dit gedrocht uit het meesterbrein van een dealer? Een gedrocht, ook omdat die verrekte auto niet te zien is.

Citroën DS Brigitte BardotDe originele DS, dat was een geniale auto. Die is niet voor niets the hero in vrijwel alle vroege advertenties van Citroën. Zet Brigitte Bardot ernaast en het is toch de auto die meer aandacht krijgt.

Who-the-fuck is Ivo Groen? Okay, die man is vice-president Design Programs bij dit nieuwe automerk DS, sinds 2015 afgesplitst van het hoofdmerk Citroën. Kennen we de design-chefs bij Mercedes, Alfa-Romeo en BMW? Die laatste toevallig wel: Adrian van Hooydonk, die heeft me in München nog eens thuis gebracht, achter in zijn Landrover. Maar meestal spelen zulke mensen geen hoofdrol in auto-advertenties.

Aangereden wild

De DS 7 Crossback E-Tense 4X4 (geheel in hoofdletters geschreven uiteraard) is in deze advertorial amper te zien. Er staat een plaatje bij van een auto op een bospad: zo te zien een mix van Mitsubishi x Audi. De foto is gemaakt vanuit het perspectief van aangereden wild.

DS publicitéVeel ruimte voor die auto is er niet, want de tekstschrijver ronkt door over het iconisch karakter van dit ontwerp, over l’exterieur en l’interieur en tenslotte over la technologie. Iets over meedraaiende koplampen. Dat had de oude DS in zijn topjaren ook al.

Weet je hoe de voorloper van de DS genoemd werd? ID! Dat is Frans voor concept.

Ik stel voor dat het meesterbrein dat dit soort advertorials bestelt bij De Persgroep zich laat inspireren door oude campagnes voor Citroën.

Die zijn echt iconisch…

Mabooze?

Verwaterde whisky: is dat lekker? Veel mensen verdunnen hun sterke drank, dus waarom niet meteen een dunne versie in een stoere fles doen? Made for Aldi, bottled in Zevenaar!

Mabooze WhiskyIn een shot-glas of een cognac-kelkje valt die verdunde whisky of rum tegen. Er komen geen smaken of geuren los als je deze drank walst. Dan maar meteen aanlengen met thee of cola. Er zit een vage smaak aan, een licht luchtje en een paar procentjes alcolol. Een fles kost €7,99 bij de Aldi, dus ook de prijs is verwaterd.

Mabooze heeft een eigen website. Dutch Crafted, Small Batch, Unique Recipe! Blijkbaar is de verwaterde versie speciaal voor Aldi gemaakt, want op die site is een versie van 40% alcohol te zien. Op de homepage staat behalve wat liquorspeak niet veel meer dan een telefoonnummer. Dat leidt naar Zevenaar. Naar Toorank, een contract bottelaar. Best een geinige club, want behalve flessen in opdracht bedenken ze daar ook fancy labels. We laten een selectie de revue passeren.

Coppa CocktailsCoppa Cocktails

In een opvallende verpakking die doet denken aan een ouderwetse cocktail shaker, klaar voor het schap! Zo’n eenheid zet je in de koelkast en als de ladies arriveren doet daddy de shake-shake… In vrouwvriendelijke smaakjes als Cosmopolitan, Mojito en Tequila Sunrise.

Di AntonioDi Antonio

Voor die authentieke Italiaanse dolce-vita. Klassieke fles, drie sterretjes en vaag bekende smaken als limoncello, sambuca bianca en sambuca nera. Die laatste is nieuw voor mij, iets met drop! Maar in Italië vraag ik dan ook altijd naar opa’s grappa!

Petrikox premixPetrikov

Met Petrikov gaan we op de Russische toer. Niet naar de tsarentijd, maar onder trots sovjet-label. Feestelijk mixdrankjes waar Olga noch Svetlana njee tegen zegt. In vrolijke snoepkleurtjes groen, roze en bloedrood. Njagels thuis houden graag!

Van Meers StroopwafelVan Meer’s

De bottelaar heeft ook een oud-hollands fantasiemerk met smaken als stroopwafel, chocolat en brownie. Van mij mogen daar nog wafels (vanille) en drop bij. Iemand als eens erwtensoep- of boerenkool-likeur geproefd? Of gaat dat echt te ver…

Custom Spirits

Niks gaat te ver, want dankzij zogenaamde miniatuurlijnen is Toorank in staat kleinere batches te maken. Dan moet je wel met standaardflessen werken, maar een onderscheidend etiket valt je op het schap ook op. Zo kan je als thema-restaurant ook thema-drank serveren, en bijverdienen aan thema-cadeautjes.

De distilleerderij (eigenlijk is het meer een blenderij) was ooit onderdeel van Metaxa, maar werd in 1990 overgenomen door Toon Blij. In 2019 vond opnieuw een management buyout plaats. De onderneming produceert een slordige driehonderd huismerken, third-party en challenger brands. Nou is alcohol een ietwat gevoelig product, dus niet elk merk leent zich voor een extensie.

Waar staat het begrip Mabooze nou voor? Is dat gewoon een huismerk of een fancy label? Het is geen challenger brand, want dan zou er een ikonisch merk moeten zijn dat uitgedaagd wordt. Daar heeft Toorank er genoeg van. Ik zou Mabooze omschrijven als fun brand, een merk met knipoog. Maar niet voor de liefhebber van rum of whisky, wel voor mannen die een tic in hun cola willen.

Ole_SmokyOle Smoky

De verpakking van Mabooze suggereert moonshine, illegaal gestookte booze. In de VS zou deze drank in grote jampotten verkocht worden, kijk maar eens naar Ole Smoky uit Tenessee. Deze whiskey-blender expandeert nu door kersen, perziken en augurken op sterke drank aan te bieden: moonshine cherries, moonshine peaches en moonshine pickles. Yippie-ya-yee! Hebben de Russen al iets vergelijkbaars?

Jan Weissenbruch

Jan Weissenbruch wordt wel de Vermeer van de 19e eeuw genoemd. Deze kunstschilder en prentenmaker (1837-1880) bracht stadsgezichten op het doek die aan vervlogen tijden doen denken. Zijn taferelen kenmerken zich door scherp contrast tussen zon en schaduw, en fotografische nauwkeurigheid. Elke baksteen, elke dakpan is herkenbaar.

Weissenbruch zocht bewust naar vergeten hoekjes in de grote steden van Holland om het monumentale karakter van een verdwijnend verleden vast te kunnen leggen. Ook in de kleinere plaatsjes van het rivierenland vond hij inspiratie. De artiest was een romanticus met een vlijmscherpe kwast. Een magisch realist met een nostalgische inborst.

De kunstschilder reisde door het land met zijn schetsboek en ging daar later in zijn atelier mee aan de slag. Zo belandde Weissenbruch in Rhenen, een oud stadje aan de Rijn. De schetsen die hij daar maakte van de oude Kerkstraat zijn uitgewerkt in verschillende kunstwerken. Het Stedelijk Museum in Amsterdam bezit een variant in olieverf op doek, gedateerd op 1875. Gemeentemuseum Het Rondeel te Rhenen heeft een tekening van exact hetzelfde tafereel, maar met minder contrast. Bij het Dordrechts Museum hangt een variant met afwijkend beeld, olieverf op paneel.

Online veiling

Die straatjes in Rhenen trokken mijn aandacht, omdat ik op een online veiling een schilderij aantrof naar Jan Weissenbruchs. De overbodige s in de omschrijving komt doordat Weissenbruch de gewoonte had een ß toe te voegen achter zijn signatuur. Hij schreef zijn hele naam in hoofdletters, allemaal te zien op het naar schilderij. De professionele verkoper noch de twee veilingmeesters hadden de fout in de omschrijving opgemerkt.

Je ziet de overeenkomsten pas goed wanneer alle afbeeldingen onder elkaar worden gezet. De olieverf van het Stedelijk Museum (1) en de tekening in Rhenen (3) tonen exact hetzelfde tafereel als het schilderij (2) op de veiling. Alleen de lichtwerking verschilt en de kleuren zijn wat fletser.

Jan Weissenbruch - olieverf 1Jan Weissenbruch - naarJan Weissenbruch - tekeningJan Weissenbruch - olieverf 2

Het doek in Dordrecht Museum (4) wijkt echter af. Dat schilderij heeft de details en fotografische kracht die kenmerkend is voor een authentieke Weissenbruch. De anderen zijn toch meer illustratief. Die van Dordrecht toont echter een extra raam in de gevel, een boom op de dwarsstraat en schaapjeswolken in de lucht. De contrasten zijn scherper. De eerder genoemde werken zijn wat flets en hebben streepjeswolken. Maar kijk eens naar een ander schilderij van het Stedelijk Museum (Prinsegracht in Den Haag) en dan zien we weer diezelfde streepjeswolken.

Eerlijk gezegd zie ik geen grote verschillen tussen het werk op de veiling en het schilderij van het Stedelijk Museum in Amsterdam. Vergelijk ik die twee vervolgens met enkele andere fletse schilderijen die door bekende kunsthandelaars als authentieke Weissenbruch verkocht zijn, dan vraag ik me af of er meer naar schilderijen in omloop zijn en hoe de authenticiteit eigenlijk wordt vastgesteld. Het zou me niet verbazen als het Stedelijk Museum met een namaakschilderij opgescheept is.

Biedoorlog

De veiling liep uit op een biedoorlog tussen twee liefhebbers die bereid waren een groter risico te nemen dan ik aandurfde. Eerder liet ik me wel verleiden om mee te doen, maar deze keer zag ik de wedloop met interesse aan. Uiteindelijk won een bod van € 290-. Ik ben benieuwd waar dit schilderij terecht is gekomen.